Македонската православна црква денеска се сеќава на животот и страдањата на ранохристијанските светци и маченици Трофим, Савати и Доримедонт.
Денешниот празник е посветен на тројцата ранохристијански маченици, но и на сите оние кои страдаат поради нивните верувања и одбивањето да се одречат од нив. Трофим, Саватиј и Доримедонт биле луѓе со различно потекло, но заедничко им било верата во Христа и поради тоа сите на крајот загинале.
Легендата вели дека Трофим и Саватиј биле уапсени за време на фестивал во чест на богот Аполон кога паганите ги виделе двајцата како му се молат на својот бог.
Тие беа изведени пред гувернерот на областа, а тој нареди да им се суди посебно. Приказната за нивното мачење е особено детална и преживеала до ден-денес.
Прво, Трофим , кој одбил да се одрече од Бога и се прогласил за христијанин, бил одведен на сослушување. Поглаварот нареди Трофим да се легне на земја и да се тепа безмилосно додека земјата не се натопи со крв.
Потоа бил обесен на дрво и месото му го скинале до коска, но Трофим ги издржал маките. Токму на тоа место го запознал Доримедон .
Стануваше збор за римски сенатор кој криел од светот дека е христијанин за да ја задржи својата позиција и углед. Тоа го искористил за да им помогне на своите другари, но Дионисиј набрзо го открил, па Доримедонт завршил во занданата со Трофим.
И Доримедонт претрпе тешки маки . Му ги изгореле ребрата, му го одрале лицето, му ги чукнале забите и го натерале да оди по жарот. Не можејќи повеќе да ги поколеба двајцата христијани, Дионисиј наредил Трофим и Доримедон да ги фрлат пред гладните ѕверови во јавната аудиториум. Христијаните веруваат дека прво врз нив била пуштена мечка, потоа рис, па лав, но дека сите животни одбиле да ги нападнат.
Немоќен мачител наредил да им се отсечат главите на светителите и така нивните маки конечно завршиле. Народот верува дека душите на овие маченици сè уште царуваат на небесата и се моли на Бога сите несреќни и измачени луѓе ширум светот да го најдат својот мир и спас.
Затоа и несреќните христијани треба да се радуваат денес, бидејќи не се сами во својата болка. После тоа на суд го извеле Савати, кој исто така се изјаснил како христијанин. Судијата нареди светецот да се обеси на дрво и да се изгребе со железни клинци додека не му го скинат целото тело.
Саватије умрел во тоа мачење. По неговата смрт и кога веќе не знаел да го скрши Трофим, управителот го испратил овој светител со нозете во железни чизми со клинци во кои морал да оди, кај Дионисиј, мачител познат по тоа што ги крши сите.
И после тоа, Трофим остана цврст во својата вера и мачењето продолжи. Дионисиј нареди да го обесат на дрво и да му истурат оцет и сол на отворените рани, а потоа да го запалат со свеќи. Кога ни тоа не помогнало, бил фрлен во зандана.