Како ѓакон на архиепископот Александар, овој светител присуствувал на Првиот вселенски собор во Никеја. Тој значително придонел за зацврстување на православието, особено преку пишувањето на Симболот на верата, кој бил усвоен на Соборот. Атанасиј се смета и за еден од најклеветените и најпрогонуваните светители. Го прогонувале царевите Констанциј, Јулијан и Валент, еретикот Ариј и неговите следбеници, епископот Евсевиј Никомидиски и многу други.
До денес на некои места е сочувана приказна за светителот кој живеел на почетокот на четвртиот век. Според таа приказна, ѓаволот го искушувал светецот, преправајќи се во најубава девојка која го мамела да се откаже од Бога и да ѝ се придружи во обожавањето на нечестивиот. Свети Атанасиј сфатил дека станува збор за измама и ја замолил девојката да му ја покаже ѓаволската моќ така што ќе скокне во мал ќуп. Штом таа го направила тоа, тој веднаш ја затворил садот и го фрлил во морето.
Како што вели легендата, ќупот со години пловел по морето, сè додека не го пронашле рибари кои го отвориле. Така ѓаволот повторно излегол и, според верувањето, и денес шета низ светот, искушувајќи и расипувајќи ги луѓето.
Поради оваа приказна постои верување дека кога ќе загрми, ѓаволот помислува дека доаѓа Свети Атанасиј, се плаши и веднаш се крие во садови.
Затоа се смета дека на овој ден сите садови треба да се држат цврсто затворени. Во некои краишта, пак, Свети Атанасиј го слават воденичарите, кои веруваат дека следниот ден ѓаволите демнат во вировите, па водениците не работат.