Марија од Крагуевац во шестиот месец од бременоста дознала дека е позитивна на корона вирусот, а на 28 октомври започнала нивната борба за живот. Додека Марија 12 дена се бореше на респиратор, нејзината ќерка Василија се роди со 600 грама и се крсти во болница, додека таткото на бебето отиде во Острог да се моли за живот над моштите на свети Василиј. И пред се, тој е благодарен на Бога, на Свети Василиј и на сите доктори на Универзитетскиот медицински центар Крагуевац.
Марија се врати од мртвите по 12 дена на респиратор, а малата Василија почина по пет дена борба за живот.
Драмата на Марија Митровиќ (31) од Крагуевац, која го очекуваше своето прво дете со невенчаниот сопруг Никола Перишиќ, започна на 19 октомври кога дозна дека е позитивна за круната. А штотуку влезе во шестиот месец од бременоста. Сепак, се изгледаше безопасно до 28 октомври, кога беше сместена на Инфективната клиника на Универзитетскиот медицински центар Крагуевац.
– Пневмонија, ме ставија на кислород, но набрзо ме префрлаат во Ургентен центар. Не бев свесна колку е сериозна мојата состојба. Ми велат дека ќе направам итен царски рез, а јас бев само 23 недела бремена. Единственото нешто што мислев е дека бебето не може да преживее. Ме заспиваа и тука завршува мојата реалност – приказна за Курир Марија.
Никола на Митровдан, 8 ноември, потпишува, како што налага процедурата, согласност за предвремено породување за лекарите да се обидат да ја спасат неговата сопруга.
– Следниот ден, 9 ноември, ќе ја родат Марија. Девојката тежи 600 грама, жива е, но не и даваат никакви шанси. Марија е интубирана на респиратор, а докторот ми вели да не дишам, да се молам на Бога да и работат белите дробови – приказна за Курир Никола.
Кога видел дека бебето е живо следниот ден, го молел раководството на Итната помош да му дозволат свештеникот да го крсти детето.
– На 11 ноември, фала им на небото, му дозволуваат на свештеникот да влезе и да го крсти бебето на кратко, под посебни услови и заштита. И јас одам во Острог, кај Свети Василиј, секогаш одиме кај него. Додека патував за Острог, ќерка ми се крсти Василија, друго име не доаѓаше во предвид. Во исто време, докторот ми вели дека белите дробови на Мери се малку подобри. Се молам над моштите на свети Василиј Чудотворец – вели Никола за „Курир“.
Василија дури почнува да јаде, по три-четири дена малку се здебели, има 630 грама.
– Разбуди надеж. Дури и лекарите ми рекоа дека бебето има поголеми шанси од Марија. Но, на Света Врача, на 14 ноември, ме информираат дека Василија починала утрото, во шест часот. Таа не можеше да се избори. Таа била реанимирана двапати во текот на ноќта. Господ така сакаше. Барем ја крстивме, а јас достоинствено го погребав моето дете – вели Никола.
И покрај се, вели, морал да се опорави, да стави крај, иако не знаел дали ќе ја изгуби сопругата. Но, по 12 дена борба, Марија победува! Ја вадат од респиратор. И прават и трахеотомија, тоа е дупката на вратот. Само да знаат дека можат да бидат таа и да видат дека е таму, меѓу живите.
Марија и Никола се благодарни на сите по ред – на сите лекари и персоналот на УКЦ Крагуевац за нивната постојана работа и грижа, целиот град, познат и непознат кој се молеше за животот на оваа млада жена, а Господ да биде милостив.
– За жал, не сме единствените што поминавме низ ова, многумина изгубија и бебиња и животи. Ќе имаме деца, ако даде Господ. И штом се загрее, одиме во Острог Свети Василије – вели Никола, кој по потекло е од Дурмитор.
Марија и Никола, како што велат, не размислувале премногу за вакцинација против Ковид, сметајќи дека се млади и здрави и дека вирусот ништо не им може. Сега размислуваат поинаку:
– Се вакцинирав после сето ова, штом Марија излезе од болница – вели Никола, кој цело време беше негативен и без никакви симптоми, додека Марија ќе чека неколку месеци да закрепне и да и дозволат лекарите. да работи.