Некои народни верувања се толку неверојатни што можеме да се увериме во нивното вистинско постоење.
Црната магија е карактеристична за Балканот, а магичните ритуали со храната отсекогаш биле популарни бидејќи таа игра голема улога во секојдневниот живот.
Како таква, храната отсекогаш била еден од главните реквизити за изведување вакви акции, па не е невообичаено луѓето од Балканот да користат различни методи за да ги придобијат срцата на оние што ги сакаат или да фрлаат страшни „магии“ на некој што има им наштети.
Шупливи колачиња
Лебот би се правел од специјално брашно , кое потоа би се злоупотребувало со нанесување штета на другите. Брашното стана посебно со изборот на нови мелници и зрното се мелеше во посебни корита, а посебна предност имаа мелниците што мелеа лево (бидејќи левата страна наводно му припаѓа на ѓаволот).
Во Бугарија, т.н „Ѓаволски леб“ од вино, мед и брашно, кој му бил жртвуван на ѓаволот за да ги ослободи болните од ропството. Лебот станал силно волшебно орудие доколку во подготовката се користеле нечисти елементи како крв од петел, Ѓурѓовска роса или мајчино млеко.
Тие беа особено популарни т.н. „Шупливи колачиња“. Низ целиот Балкан, младите мажи и девојки правеа „шупливи колачиња“ од желба да придобијат некого.
„Како се заврте таа воденица, која го меле ова брашно, така и ти се сврте по мене. Било пожелно жртвата да проба магично љубовно колаче.
Србите од околината на Ниш истурале вода по грбот, ја собирале на задникот и од оваа нечиста вода правеле шупливи љубовни колачиња со кои ќе ги маѓепсале избраниците на своето срце.
Живи жаби
Малку побизарни случаи се забележани во Власеница, каде со живи жаби се правеле магични лебови – домаќинката ја ставала жабата на лебот, повикувајќи ја жртвата со лешник, а Височаци верувала дека љубовните колачиња треба да се замесат со шепа од мачета што сè уште не ја виделе, па верувале дека нивната жртва ќе биде слепа како мачка чија шепа потоа ќе биде отсечена.