Откако стивнаа емоциите во Црна Гора, воздухот на Цетиње се исчисти од мирисот на запалени гуми и работниците почнаа да ги завршуваат своите секојдневни обврски, еден вид смрдеа на човечки измет ги преплави портите на најголемиот православен храм во земјата карпа и море.
Еден мирис замени друг во најнеочекуваното место. Пред поклоничкото место што го обожуваат луѓе од сите религии и почивалиштето на Свети Василије Острошки – пред манастирот Острог.
На само неколку метри пред портата што го чува манастирот и хостелот каде што ноќта ја поминуваат верниците, еден од дојденците одлучи да му ги испразни цревата, а потоа фрли тоалетна хартија, со која претходно уредно го избриша задникот.
Јавниот тоалет се наоѓа на неколку минути од портата …
Помалку од 500 метри пред манастирот, има чист тоалет во кој секој што ќе престојува во Острог може да се ослободи од потребните потреби. И потоа измијте ги рацете со течен сапун пред мијалникот.
Згрозени сме од оваа сцена, ова однесување е еднакво на животни – коментаторите се луѓето кои се најдоа пред Острог.
Скандалозна и безбожна глетка ги поздрави сите што одлучија да го посетат манастирот минатата недела.
„Бројаница беше фрлена веднаш до изметот …“
Меѓутоа, за да бидат работите уште полоши, иако е тешко да се постигне во овој контекст, на конечната слика за јавниот тоалет пред портите на светилиштето и претходеа сцени со ѓубре, марами, маски за еднократна употреба и врзани парчиња облека до галендер по скалите што водат до Осторг.
Стрмната и камена патека, по која многу луѓе одат боси со желба да ја покажат својата најдлабока почит кон светилиштето, кое е поблиску до верниот човек со секој чекор, е сквернавено со секаков вид ѓубре.
Така, на патот што упорно оди нагоре, и на кој не треба да има ништо друго освен недопрена природа, како низ улица проколнати пред очите на пешаците, истрели од фрлени салфетки, кутии со бисквити, чипс, хируршки маски, пластични чаши и други работи промена ѓубре што има место во корпата за отпадоци и пред светилиштето и во секој агол на светот.
Еколошкото незнаење не е туѓ концепт за луѓето на Балканот, меѓутоа, фактот дека поединци пред манастирот вршат нужда и прават депонии во фрагменти, е тажна слика која сигурно сеуште, непроменета, постои на стрмната патека.
Иако во секоја нова фаза од чекорите има канта за ѓубре, изгледа бескорисно или незабележливо за безмилосните верници кои едноставно брзаат да ги бакнат моштите на светителот и да побараат помош од него, оставајќи зад себе траги од диви луѓе.
Извор: Ало.рс