Aко ги прашате оние кои го поминале тоа, борбата за потомство е една од најтешките во животот на секој брачен пар. Рецензии, наоди, резултати и реченица што не сакате да ја слушнете и слично неколку пати. Кога Марија и Небојша Ѓукиќ од селото Мала Јежевица кај Пожега по шести пат влегоа во процес на ин витро оплодување, не изгубија надеж. И среќата им тропна на вратата, но на општо изненадување на сите беше – тројна.

„За мене најдобрата можна вест што можев да ја слушнам по пет години брак е дека останав бремена, но не ни сонувавме дека нашиот труд и борба ќе бидат повеќекратно наградени во најдобра можна форма. На првиот ултразвук ми кажаа дека носам близнаци и на нашата среќа нема крај. „Иако лекарите спомнаа дека едно бебе може“ да се откаже „бидејќи забележале одредена сенка“, ја започнува приказната Марија за РИНА.

Имајќи ги предвид сите перипетии низ кои поминала таа и нејзиниот сопруг, само се надевала дека се ќе биде во ред. Не ни помислувала дека следниот ултразвук може уште повеќе да ја изненади. „Тогаш лекарите ме прашаа: дали рековме дека се близнаци? Па, Марија, чекаш тројки. Не може да го опише чувството со зборови. Но, подоцна ми рекоа дека ќе биде многу тешко да ги доведам сите бебиња до крај и ме советуваа да „отстранам“ едно овошје, но тоа не ми падна на памет.

Тоа беше дар од Бога и јас бев подготвена да се борам за тоа“, вели оваа млада мајка. Нејзината борба беше сè само не лесна, на секој преглед одеше со трема и тивка молитва дека се е во ред со сите три бебиња. Во подоцнежната бременост, ултразвукот покажа дека таа носи две девојчиња кои се идентични близначки и едно момче. Колку и да се плашеше од бременост и породување, тие поминаа како што треба, а Николета, Доротеа и Душан се родија пред осум месеци. „Секој родител ќе ви каже дека ова е најсреќниот момент во нивниот живот, но нашата среќа беше три пати поголема, како и нашите обврски. Од самиот почеток имав помош од сопругот во се, а најтешко ни беше кога требаше да ги нахраниме.

По некое време направивме план, се добро организиравме, а тоа што во куќата имаме три бебиња одеднаш е најголемата награда за нас“, изјави Марија. Веднаш излегоа со две имиња, но за третото беше многу неизвесно до самиот крај. Марија и Небојша велат дека пристигнуваат секаде иако имаат многу обврски околу децата.

Многу им помага и мајката на Небојша, а омилен и е малиот Душан, за кој нејзините родители велат дека е најмирен. „Обврските се големи, работам и потоа жена ми е сама со нив. Но, кога ќе се вратам дома и помагам со се што и треба. Колку и да е напорен денот на работа, кога ќе ги видам, како да добивам нова сила и мотив за живот“, изјави гордиот татко. На сите брачни парови им кажуваат само едно, а тоа е дека, колку и да е тешко, никогаш не се откажуваат од борбата за потомство. Детската насмевка е најголема среќа и вреди секоја жртва.