Има една поговорка дека не треба да се расправате за празниците, особено за Божиќ, а отец Драган има одличен одговор
Отец Драган Радовановиќ открива дали треба да се прекрстиме пред црквата, или кога ќе го слушнеме ѕвоното. Ја спомена и работата со црвено писмо.
Дали треба да се работи на црвена буква е прашање кое често ги мачи Србите. Со текот на времето, во народот се вкорениле многу обичаи поврзани, наводно, со верата, но некои од нив се само суеверија.
Свештеникот отец Драган Радовановиќ објасни дали треба да се работи на црвеното писмо, но и дали треба да се крстиме кога поминуваме покрај светилиштето или кога ќе го слушнеме црковното ѕвоно, дури и во далечина.
– На прашањето дали е дозволено да се работи со црвената буква, најдобар одговор дава Самиот Господ во Светото Писмо. „Работете шест дена и завршете ја целата своја работа, а седмиот ден е одмор за вашиот Господ Бог.
Секако, кога во црковниот календар има недела или празник кој е означен со црвена буква, не треба да се занимавате со големи и големи работи. Но, прво треба да отидете на светата литургија со семејството, да побарате здравје, среќа и напредок на семејството и да се заблагодарите за се досега.
После тоа, се разбира, треба да направиме нешто низ дома и да јадеме, треба да подготвиме ручек и да ги направиме основните работи. Може, нема проблем. Луѓето често не прават разлика помеѓу она што е потребно и што не е. Не треба да пишуваме со црвено што можеме да направиме друг ден“, рече тој и потоа ја објасни разликата меѓу животот на село и во град, во контекст на ова прашање.
– Ако живееш на село, немој да правиш големи работи, орање, садење, копање… Ако живееш во град, не мора баш во недела да перете алишта или црвени букви, таа работа може да се заврши. на друг ден.
Често се преправаме во градот дека сме зафатени и зафатени во работните денови, но секогаш можеме да најдеме малку време, никој веќе не мие раце, зборуваме за вклучување на машината што ќе ја заврши работата. Избегнувајте ги оние задачи што можете да ги одложите.
Земјоделецот кој ќе види дека претстојното невреме ќе му го уништи летото, ќе жнее, се разбира дека Бог нема да го осуди или да се налути поради тоа. Треба да најдеме мерка, ќе направиме што треба секако“, рече отец Драган.
– Народот не е доволно информиран, не ги слуша поповите и црквата, туку слуша некој да каже дека нешто не е дозволено. И само да го прочитаа цитатот од Светото Писмо, се ќе беше јасно. „Но, народните верувања се посилни, релативно кажано, од црковните учења“, рече тој.
Има една изрека дека не треба да се расправате за празниците, особено за Божиќ, а отец Драган има одличен одговор.
– Па, никогаш не треба да се расправате. Посебно треба да ги почитуваме големите празници, но треба да живееме во љубов и хармонија, не само со семејството, туку и со сите луѓе, цело време. Што би значело тоа, дека кога не е празник можеме слободно да се расправаме? Тоа е спротивно на учењето на црквата. Суеверието е генерално лошо, доведува до отуѓување и претерување, а не е добро за нашиот христијански живот – рече тој.
Дали треба да се крстиме покрај светилиште, кога ќе слушнеме ѕвоно на улица, кога ќе поминеме покрај манастир или црква?
„Ние православните христијани не треба да се срамиме од знакот на крстот, секогаш треба да се прекрстиме, само внимавајте да не ги навредуваме чувствата на другите од друга вероисповед. Ако сте во гужва, да речеме во јавен превоз, нека биде дискретно, да не го привлекува вниманието на другите, да не се крстиме за да им покажеме на оние околу нас дека сме големи верници. Верата треба да се изразува на дискретен, префинет и културен начин. Истото важи и кога ќе го слушнеме звукот на ѕвончето. Но, повторно кажувам, дискретно“, рече тој.
Каде грешиме најмногу?
– Грешиме што не слушаме што се зборува во светот, многу слушаме надрилекари, вештерки и билкари. Меѓу нив има и луѓе кои се дадени од Бога, само да процениме кој е, а кој не е од Бога. А кога ни е мака и мака, им се обраќаме и им веруваме.
Луѓето бараат спас и во црквата, но треба малку повеќе да слушаат што се зборува во црквата. Треба да живееме христијански, тоа не е лесно, но тоа е најдобриот лек.