Овој светител откупил голем грев со стотици доблести.
Македонската православна црква и нејзините верници денеска го слават денот на преподобната Теодора, која успеа да си ги искупи гревовите иако го изневеруваше сопругот.
Теодора била светица која живеела во петтиот век од нашата ера во Александрија. Го изневерила сопругот и го убедила вештерката да изврши прељуба. И веднаш почнала луто да ја гризе совеста. Ја скратил косата и се облекол во машки костум, а потоа влегол во машкиот манастир Октодекат под машко име – Теодор.
Нејзиното дело, постот, бдението, смирението и плачливото покајание ги восхитиле сите браќа. Наклеветена од некоја промискуитетна девица, дека забременила со неа, Теодора не сакала да се оправдува, сметајќи ја таа клевета како Божја казна за нејзиниот претходен грев. Избркана од манастирот, таа поминува седумнаесет години борејќи се во шумата и пустината, а се грижи и за детето на таа блудница.
Ги победила сите ѓаволски искушенија: не сакала да му се поклони на сатаната, не сакала да прима храна од рацете на војникот, не сакала да го слуша советот на нејзиниот сопруг да се врати кај него – затоа што сето тоа беше само дух на ѓаволот и штом Теодора се прекрсти со крстот, сè исчезна како чад.
По седум години, игуменот ја прими во манастирот, каде што поживеа уште две години, а потоа се упокои во Господа. Дури тогаш монасите сфатија дека се работи за жена, на игуменот му се јави ангел и сè му објасни. Нејзиниот сопруг потоа дошол на погребот и останал во ќелијата на поранешната сопруга до неговата смрт.
Света Теодора имаше голема милост од Бога: скротуваше ѕверови, лекуваше болести, вадеше вода од сув бунар. Така Бог ја прослави вистинската покајничка, која со херојско трпение 9 години се покаја само за еден свој грев. Таа умрела во 490 година.
Неколку години подоцна била прогласена за светица бидејќи се верува дека била вистинска покајничка која со херојско трпение се искупила само за еден нејзин грев, на кој ја натерал самиот сатана. Христијанството исто така проповеда дека на овој ден мажите треба да најдат сила да им ги простат гревовите на своите сопруги, како што тоа го направил сопругот на Теодора.
Жените кои паднале во овој грев треба искрено да се покајат и да усвојат молитва што ќе го зајакне нивното битие и ќе го искапе нивниот пад со сисма.
Овие свети отци ревносно се подвизувале во првата половина на XIV век и се упокоиле околу 1353 година. Тие го основале манастирот Валаам на езерото Ладоги (Финска).