Прво изберете маало, а тек потоа изградете куќа…
Не се бираат соседи, за жал на многумина. Едноставно ги „добивате“ заедно со вашата куќа или стан. Меѓутоа, лошата средина може да ги претвори нашите животи во пекол.
Има една стара поговорка која вели: „Прво изберете маало, па дури потоа изгради куќа“.
Вашиот сосед може да биде кој било: ментално болни луѓе, завидливи, зависни, агресивни, оние кои бараат пари за заем…. Сепак, на вас останува да избегнете конфликт меѓу соседите доколку можете.
Најдобро е никогаш да не влегувате во блиски односи со соседите. „Здраво!“ За „Здраво!“ И тоа е доволно.
Една жена се преселила во прекрасна нова куќа на периферијата. Нејзиниот прв сосед бил пензионер, навидум прекрасен старец, но….
На тоа „прекрасно“ сè му пречеше: како децата ѝ прават врева, кој доаѓа кај неа, кога доаѓа, како паркира, како и каде фрла ѓубре, кој коси трева, кој не коси трева“.
Кога можеше, се јавуваше во полиција и се жалеше на разни работи… Се шеташе бесно движејќи ги усните под жолто-сивите мустаќи…
Жената решила да се консултира со психолог, а тој и рекол: треба да го подобри односот со соседот. Првиот чекор е да биде сама потолерантна, да престане да се жали на него и ќе дојде до меѓусебна хармонија… Психологот ја советуваше да оди кај старецот и да се извини за непријатностите. Жената го направи токму тоа.
Таа направи колачи со јаболка и отиде до вратата на соседот. Таа тропнала, давала колачиња и се извинила за непријатностите и предложила примирје. Човекот малку се двоумел, но го прифатил извинувањето и со текот на времето станале пријатели.
Веројатно сега би можеле да ја завршиме оваа приказна, но еве што се случи потоа…
Старецот секој ден доаѓал кај новите соседи штом се враќале од работа. Со часови седел на каучот и им раскажувал за младоста, се жалел на политика… Навечер се јавувал и зборувал како го боли главата, како му скока притисокот итн. Наутро ги пресретнуваше на капијата, барајќи од нив да „скокнат“ по леб и млеко за да не оди во продавница на жештина, да го однесе во здравствен дом итн.
На жената и беше жал да му каже да ги остави на мира, да ги остави да се одморат, да си имаат свој живот.. Знаеше дека старецот е сам, дека нема деца и дека веќе и кажал на социјалната служба, ако ништо друго. му се случи таа, сосетката, да дојде на помош… Но тие веќе не го живееја својот живот, туку неговиот.
Зближувањето со соседите не е помалку опасно од расправијата со нив. А кавгите се случуваат многу почесто кога ќе им се приближите, едноставно е така.
Непријатно е кога ќе видите комшија како поминува покрај вас без поздрав, но може да се преживее.
Секој ден е многу потешко да „настрадате“ непозната личност која ви го узурпира приватен простор и нема „мерка“ или знаење за приватноста.
Доближувањето со соседите е многу полесно кога се совпаѓаат вашите интереси, години и слично. Кога си спремен за пријателство… Но, ако не си подготвен за нови пријателства, размисли три пати пред да тропнеш на вратата на соседот со колачи.
Оставете ни коментар со ваше размислување!