Бог ги гледа нашите солзи. Кога плачеме, не плачеме сами. Тој е со нас во нашата тешка ситуација, не теши и не избавува од се.
За жал, никој не е ослободен од болка и тага. Без разлика дали сте христијанин или не, ќе се соочите со искушенија и маки. Кога ќе дојдат тажни времиња, многу луѓе можеби се прашуваат дали Бог е со нив или дали се грижи. Иако Псалмите се книга полна со радост и благодарност, тие исто така содржат стихови кои зрачат со жалење и оплакување поради одредени околности.
- До кога, Јахве, до кога ќе ме заборавиш?
- До кога ќе го криеш лицето од мене?
- До кога ќе ја поднесувам болката во душата;
- тага во срцето дење и ноќе?
- До кога непријателот ќе се крева против мене?
- Гледај, слушај, Господи, Боже мој!
- Просветли ми ги очите да не заспијам до смрт,
- да не рече непријателот: „Го победив!“
- Нека не викаат противниците ако се сопнам!
- Се надевам на твојата добрина,
- моето срце нека се радува на твоето спасение!
- Ќе му пеам на Господа, кој ми направи добро, ќе му пеам
- на името на Севишниот Господ! (Псалм 13)
Точно, работите не одеа секогаш добро за цар Давид или за народот на Израел. Рефлексиите во книгата Псалми се крик кон Бога, често во фрустрација, тага или збунетост, барајќи Негова помош. Тие нè потсетуваат дека можеме да ги пренесеме нашите разочарувања кај Бог и дека Тој нè гледа низ нашата тага. Тој ќе ни даде нова надеж!
Иако Давид бил во опасност да го загуби животот, тој никогаш не се откажал од Бог и верувал дека Бог ќе дејствува во вистинско време и ќе го спаси.
Кога плачеме, не плачеме сами. Бог е со нас; Нема да не остави! Иако Давид понекогаш се чувствувал како Бог да го напуштил, тој секогаш зборувал за Божјата цврста верност и љубов. Ние треба да го сториме истото!