Служел како римски генерал во 1 век од нашата ера
православна црква и верниците денеска го слават празникот посветен на Светиот великомаченик Евстатиј , ранохристијански светец кој уште од античко време се споменува како заштитник на ловците и шумите.
Тој служел како римски војсководец во 1 век од нашата ера под императорите Тит и Трајан, а пред да се крсти како христијанин, се викал Плацид.
Меѓутоа, иако бил освојувач, Плацидас бил праведен и добар човек кој бил почитуван и сакан од народот.
Една од неговите големи страсти бил ловот. Кога еднаш отишол во шумата, традицијата вели дека видел елен со сјаен крст меѓу неговите рогови. Плацида без страв му пришол и тогаш, според приказната, му се јавил Бог. После тоа, војсководецот отишол кај христијански свештеник и се крстил заедно со неговата сопруга и двата сина, добивајќи го името Евстатиј.
После тоа, кога се вратил во шумата, на местото каде што го видел еленот, Бог му прозборел и му пророкувал тежок живот и страдање во името Христово, но и вечна слава.
После тоа, Евстатиј тајно го напуштил Рим и со семејството почнал да живее меѓу обичниот народ и да им помага на несреќните. Меѓутоа, како што се пророкувало, го снашле многу несреќи – варварите му ја киднапирале сопругата, а синовите биле нападнати и влечени од ѕверови. Она што Евстатиј не го знаел е дека неговите деца биле спасени од овчари и дека варварот кој се осмелил да му ја украде сопругата набрзо бил убиен и дека тие се безбедни.
Токму поради оваа приказна, постои верување дека ако утре запазите некој обичај, тој ќе придонесе за зајакнување на семејниот мир и побожност, што на долг рок обезбедува благосостојба на духот, а со тоа и подобар квалитет на животот во секоја смисла.
Сепак, неговите судења не завршија тука! Кога пристигнал во Рим, дознал дека царот Трајан умрел. Сега на престолот седна Адријан, кој наместо да го награди Евстатиј, побара од светителот да им принесе жртви на паганските богови.
Кога поранешниот војсководец одбил, велејќи дека е христијанин , новиот цар го фрлил заедно со неговите синови и сопругата кај дивите ѕверови. Сепак, ниту едно животно не сакало да го повреди ова семејство! После тоа, им било наредено да бидат затворени во загреан метален вол кој се користел како средство за мачење. Кога ги извадиле по 3 дена, и Евстатиј и неговото семејство биле мртви, но нивните тела биле неповредени и неизгорени.
Три дена по неговата смрт, народот во знак на благодарност за сè што направил овој добар човек, го пренел телото на Евстатиј и неговото семејство и ги погребало според христијанските обичаи.
Свети Евстатиј од памтивек се слави како заштитник на ловот и ловците во Србија. Се верува дека денес треба да се прошета по шума и ливади во негова чест, бидејќи така добрата, „ловечка“ среќа ќе ги придружува сите.