Се верува дека за една душа се пали една свеќа. Претходно, свеќите се користеа во куќите и храмовите за осветлување на просторијата. Во почетокот тие доминирале во храмовите. Со текот на времето, свеќата станува симбол на светлина што е поврзана со добар почеток.
– Јас сум светлината на светот – вели Исус Христос. Врз основа на ова, можеме да заклучиме дека свеќата не е симбол на човечката душа. Според рускиот свештеник Александар Белослудов, свеќата е симбол на молитвата. Но, нејзиниот пламен не ја заменува молитвата.
Свеќата, како и иконата и темјанот имаат функција да ги доведат верниците и парохијаните во вистинското расположение. Затоа, според овој свештеник, купувањето и палењето свеќи во црквата нема друга функција освен чиста донација за црквата.
На Бога му е важно само нашето чисто срце и искрената молитва, а колку свеќи палиме и кому ги посветуваме – тоа не е важно!