Интересно е што во народниот календар на старите овој период се нарекувал „вучји денови“ или „Мратиници“.
Овој назив произлегува од верувањето дека Свети Мрата бил заштитник на волците. Се сметало дека токму од 16 до 24 ноември тој гледа кој како се однесува и што работи. Потоа одржувал совет со волците и одредувал кој волк кон кој крај ќе тргне.
Кои верувања се врзуваат со „вучјите денови“?
Така, кај домаќинот кој најмногу грешел, не одел во црква и не го почитувал Свети Мрата, наводно бил испраќан најопасниот, куц волк, наречен кривељан.
Во селата во запад постоел обичај да се коли црно пиле или млад црн петел – рано наутро, во тишина и на куќниот праг. Потоа отсечената глава од пилето се врзувала со црвена конец. Со така врзаната глава се бајало во времето кога се верувало дека доаѓаат волците, како што е наведено во книгата „Обичајник кај Србите со народен календар“.
Исто така, во времето на Мратиниците не се давало ништо од куќата, не се перало, не се предела волна и не се работеле рачни работи. Тоа било време во кое и кројачите и чевларите одмарале.
Што всушност покажуваат овие денови?
Се разбира, сето ова се обичаи од одамнешни времиња. Единствениот обичај што понекаде сè уште се задржал е обидот да се предвиди каква ќе биде зимата.
Ако Мратиниците паднат во деновите на младата Месечина – зимата ќе биде остра. Ако времето е магливо – зимата ќе биде „непредвидлива“ и ќе има многу магла. Ако деновите се ведри – зимата ќе биде „силна“ и со многу мраз.