Во својата досегашна кариера, Ристовски глумеше во повеќе од четири илјади претстави, повеќе од 40 филмски и телевизиски проекти и има освоено десетици престижни актерски награди.
Лазар Ристовски е српски театарски, филмски и телевизиски актер, сценарист, режисер и продуцент. Роден е на 26 октомври 1952 година во Равно Село. Работи во Белград од 1972 година. Тој е оженет повеќе од 40 години со актерката Даница Ристовски, која во моментов ја гледаме како Лила во хит серијата Игра судбине, со која ги има синовите Петра и Јован.
Во досегашната кариера Ристовски глумеше во повеќе од четири илјади претстави, и повеќе од 40 филмски и телевизиски проекти. Добитник е на престижни награди за неговите дела – од наградите „Раша Плаовиќ“ и „Павле Вујишиќ“, сè до „Златна Турција“, „Златна мимоза“ и наградите „Цар Константин“. Тој не играше во театар од средината на 1990-тите, но често се појавува во улога на режисер и продуцент.
Неговото деби, во кое ги презеде сите три многу важни улоги, беше објавено во 1999 година. Станува збор за филмот „Бел костум“, кој исто така му донесе значајни награди. Покрај филмот, Ристовски ужива и во пишувањето, па досега има објавено два романи и две збирки раскази кои се одлично прифатени од литературната публика.
Лазар Ристовски е роден во 1952 година во Равно Село кај Врбас. Неговиот татко беше со македонско потекло, а мајка му беше Црна Гора. Таткото беше железничар, а мајката домаќинка која повремено работеше во Задругата. Основно училиште завршил во родното село, а средно училиште во Сомбор. Како дете, тој играше во културно-уметничкото друштво и играше контрабас. Во едно интервју, тој призна дека неговото детство било обележано со голема сиромаштија , но и солидарност, надеж и верба во подобро утре. Сонуваше големи соништа за успех и голем свет. Книгите што ги читаше и филмовите што ги гледаше придонесоа за тоа.
Како дете ја читал книгата „Волшебниот брег“ од Томас Ман, која толку многу го трогнала што се разболел. Тие редовно оделе во кино, а главните актери биле нарекувани „млади момци“. За време на средното училиште, живеел во интернат, а во 1972 година дошол во Белград да полага приемен испит во Државниот институт за физичко образование (ДИФ). Помина атлетика и пливање, а во меѓувреме се пријави да полага испит на Факултетот за драмски уметности. Тој влезе во краток круг, па мораше да управува во Белград, каде немаше семејство или пријатели. Тој вели дека спиел на клупите во паркот
Заедно со Радош Бајиќ, Богдан Диклиќ, Снежана Савиќ и други, тој беше примен во класата на професорот Миленко Маричиќ. Нив ги предаваа професорите Огњенка Миличевиќ и Мирослав Миња Дедиќ. Живееше во разни студентски домови, а подоцна и во Студентски град, каде што Богдан Диклиќ некое време беше негов цимер.
Со цел да заработат пари, Ристовски, Бајиќ, Диклиќ и Славоjуб Фижековиќ го основале оркестарот „Радилафи“ . Радош и Фижековиќ свиреа хармоника, контрабас на Ристовски и тапани на Диклиќ. Најчесто свиреа народни песни, а настапуваа во помали таверни и на прослави и свадби. И денес се сеќаваат на венчавката на драматургот Душко Ковачевиќ на Фрушка Гора, кога поминаа повеќе време на гледање на фудбалскиот натпревар Југославија – Романија отколку што навистина ги забавуваа гостите.