За жал, вакви и слични примери има се повеќе.
Има се помалку емпатија меѓу луѓето. Отуѓувањето и гледањето само на сопствените интереси полека ги победува оние најголеми човечки вредности и доблести кои всушност не прават луѓе.
Најсвеж пример е исповедта на девојка чија баба доживеала голема непријатност додека пазарела на пазар.
Почитувани соседи, морам да споделам со вас една многу грда работа што и се случи на баба ми пред една недела на градскиот пазар во , а сето тоа од причина што сторителот ќе биде препознаен. Станува збор за следново. Отишла на пазар и таму и се слошило. Не можеше да се врати назад, не можеше да стои, главата и се вртеше и се чувствуваше нестабилно.
Замолила неколку луѓе да и помогнат, да ја однесат во зградата во која живее нејзината пријателка за да може да и се јави на ќерка си, бидејќи нема мобилен телефон. Сите ја одбиле со некои објаснувања…. Бабата купила пибер на пазар, можеби 2 кг и замислете го понудила пиперот за помош. Едно лице дошло да и помогне да ја помине улицата и најнормално зел кесичката со црвената пипер и си заминал. Наплатил за услугата. Дури вечерва дознав за тоа бидејќи баба ми не е добро цел ден.
Иако звучи неверојатно, за жал, вакви и слични примери има се повеќе. Вистинското прашање е какви луѓе станавме? Дали 2 кг црвена пипер земена од изнемоштена баба е позадоволувачко од чувството дека сме му помогнале на некого на кого му е многу потребна помош?
ПИШЕТЕ НИ ВО КОМЕНТАР! ВАШЕ МИСЛЕЊЕ!