Денес е Свети Лука или Лучинден — светецот кој бил писател на Христовото Евангелие, а неговото стапало се наоѓа во манастирот Косијерево во селото Петровиќи.
Моштите на Свети Лука се наоѓаат во Цариград и се сметаат за чудотворни, бидејќи бројни исцелувања се случиле токму крај одарот на овој светец. Свети Лука бил и иконописец, за кого се верува дека ги насликал најубавите икони на Богородица, а истовремено го напишал и Христовото Евангелие.
Верниците веруваат дека молитвата кон Свети Лука е една од најмоќните молитви, па со посебна вера ја изговараат оние на кои им е потребно исцеление од болести.
Молитва кон Свети Лука
„О, Свети Лука, од Бога избран и од Мајката Божја благословен, проповеднику на Христовото Евангелие низ целата вселена, мачениче и апостоле, помошнику на сите што те повикуваат со молитва, помогни и нам, недостојните слуги Господови.
Зашто поради нашите многубројни гревови се наоѓаме во темнина и сенка на смртта, и сме безмерно оддалечени од Бога. А поради срамот што го чувствуваме за тоа, не се осмелуваме самите да го замолиме за прошка, туку те повикуваме тебе, големи светецу Божји, кој престојуваш во Неговата бескрајна светлина, да Го замолиш за нас да се смилува на нас.
Замоли Го, Свети Лука, повторно да се роди во нас стравот Господов — стравот што раѓа љубов, а го одгонува гревот. Ние сме толку навикнати да грешиме секој ден и секој миг, дури и во соништата, како да ги заборавивме зборовите Господови: „Бидете будни, зашто не го знаете часот кога ќе дојдам.“
Како да секој момент не можеме да бидеме повикани од овој привремен живот во вечниот. Тој страв, тоа чувство, таа мудрост – како што вели Давид псалмопејачот – разбуди ја во нас, Свети Лука. И нека тогаш, преку твоите молитви, во нас се родат солзите на покајание — солзи што ќе ги измијат сите агли на нашата душа од гревовите што се наталожиле врз неа.
Зашто ние, поради својата рамнодушност и духовна заслепеност, не можеме ни да плачеме за својот мртовец – за самите себе – а толку многу солзи, потоци солзи, треба да пролееме за безбројните гревови што сме ги направиле.“
„Помогни ни, неуките и неразумните, да го разбереме Писмото што и ти самиот го напиша, бидејќи оној што навистина ги разбира неговите зборови, бега од гревот како од оган и со сите сили се стреми да му се приближи на Бога.
Тој знае дека гревот е смрт, а Бог – живот.
Помогни ни затоа, Свети Лука, откако ќе го разбереме тоа, да се очистиме од гревот и да преминеме од смрт во живот. Да ни биде Бог сè во сè. Да бидеме секогаш во Неговата близина.
Нека, како тебе и Клеопа кога одевте кон Емаус, срцето и душата ни треперат од Неговото присуство. Тогаш мирот ќе владее во нас – небесен мир – што ќе ја зацврсти нашата надеж во Царството Небесно. И таа радост ќе ни даде сила лесно да ги одбиеме стрелите на лукавиот што секој час летаат кон нас.
А со таа надеж љубовта Божја што е во нас ќе нè подготви за патот кон Вечната Татковина, каде што се сите небесни сили, сите светители и Мајката Божја пред нив, чиј благ лик ти, о Свети Лука, го овековечи на своите икони.
Нека очите на нашето срце постојано ја гледаат таа убавина и од неа се насладуваат, за уште овде во нас да се всели Царството Небесно.
И кога Господ ќе нè повика, по твоите молитви, Свети Лука, нека се преселиме таму, за да Го славиме Бога во Светата Троица — Безпочетниот Отец, Единородниот Син и Сесветиот Дух — низ вечноста на бескрајните векови.
Амин.“