За српскиот иноватор Слободан Весиќ од планината Рудник има само два временски маркери, „вчера“ и „утре“, и токму затоа конструирал два часовници со еден и пет стрелки.
Слоба во секој момент знае колку е часот, не само во Србија, туку истиот часовник што самиот го конструирал го покажува времето на неколку други континенти.
– Имам пријатели низ целиот свет и затоа направив два часовници. Едниот да го покажува времето во Чикаго, Москва, Токио и Сиднеј, а другиот во мојот рудник. Часовникот со едната стрелка има две полиња, светло и темно, а во зависност од времето на денот, на секои петнаесет минути покажува колку часови има во Србија.
Друг часовник што го направив рачно со пет стрелки го покажува времето на неколку континенти. Затоа, кога сакам да разговарам со сестра ми во Чикаго поради временската разлика, гледам во часовникот и гледам дека ако со нас е четири попладне, со неа е девет попладне. Не морам да се тепам – изјави иноваторот од Рудник.
По завршувањето на занаетот како електромеханичар за мерни уреди, Слободан се вработил во Електродистрибуција Србија како надзорник и тогаш дошол на идеја да направи часовник кој може да работи со посебен метод.
– Во него вградив фејдер, кој по прекин на струја овозможува часовникот да работи во наредните три дена додека не постојат секундарите на моите часовници. Кај Србите од овие краишта е познато дека единица мерка за времето е „ономад“. Овде се гледа времето од Видовдан до Савиндан и обратно – нагласи Слободан.
Весиќ има изум и за греење со ТА шпорет, со кој го греел целиот стан за само 5.000 динари месечно.
Кога купив стан од 55 квадрати, кој немаше парно, дојдов на идеја да го прикачам ТОЈ шпорет на радијаторите што служеа како резервоар за вода. Кога шпоретот ќе достигне температура од 600 степени, ја загрева водата, која се испумпува во радијаторите на оптимални 60 степени. Во случај на прекин на струја користев акумулатор „мерцедес“ кој ми служеше така што и за време на војната кога снема струја ми работеше парното во станот – додаде Слободан.
И покрај тоа што е во пензија, не седи со скрстени раце, туку смислил решение за оние на кои им недостига простор во станот.
– Бев принуден да направам нешто што ќе ми даде утеха во мојот дом. Мојот изум е навидум обичен кревет, кој кога ќе се расклопи ми дава француски кревет на кој ќе спијам, но кога ќе го преклопам добивам три посебни фотелји со потпирачи за грб каде што можеш да пиеш кафе и да играш шах. Испадна навистина практично и добив повеќе простор во мојот стан – додаде Слободан.
Весиќ се обидел да ги пријави своите достигнувања во Заводот за патенти, но сложената документација и недостигот на материјални средства, кои биле неопходни за регистрирање на пронајдок, му пречеле, па Слободан тоа го прави и денес, како што вели, за своја душа.
