Тој вели дека најчесто на улица има кучиња кои некогаш биле домашни миленици.
– Се однесуваат како што наследиле од волците; колективно, тие имаат лидер. Имаат „сателити“ кои се обидуваат да го свртат вниманието на пленот за да може водачот да нападне – вели Гавриќ и додава дека бегањето е најлошото нешто што човек може да го направи:
– Кога ќе почнеш да бегаш од глутницата , тогаш си плен.
– Се случува сопственикот да го тепа кучето, но тој сепак ќе го следи, бидејќи така им функционира и така е одсекогаш. Кучето бара внимание и водач на глутницата.
Луѓето често немаат време за своите животни и тогаш кога имаат вишок енергија, овие животни стануваат деструктивни, го гризат мебелот… Потоа ги исфрлаат на улица. Луѓето не мислат дека тие се причината – вели тој, наведувајќи дека и сопственикот и миленикот се едно глутница и дека и таму се знае кој е водач.
Тој вели дека кучињата не ги напаѓаат луѓето „од чист мир“, а тоа лежи и во кучешката логика.
– Пред се затоа што човекот е поголем од него. Кучињата се препознаваат и ја одредуваат својата сила врз основа на висината на нивните очи. Гледаат колку е големо кучето. Малиот никогаш не го напаѓа големиот – вели тој.
Во него се наведува и зошто нападите се уште се случуваат.
Четири причини зошто куче напаѓа
– Кучињата лаат за да ги предупредат луѓето дека влегуваат на нивна територија. Chopper може да нападне за да ги одбрани младенчињата. Тоа се случува многу ретко. Се случува да се обидат да ја одбранат територијата каде што имаат храна. Ако има контејнер во кој често се фрла храна, тогаш се обидуваат да го одбранат она што им е извор на живот – ги наведува причините, истакнувајќи ги податоците што ја поддржуваат поговорката дека кучето што лае, не гризе:
– Кучето лае за да предупреди. Кога сака да нападне, замолчува, ги чкрта забите, го наежва крзното, ги свиткува ушите, понекогаш ја свиткува опашката, понекогаш мавта со опашката. Ако мавта со опашката, тогаш, не значи дека нема да нападне. Но, кучето што лае кога ќе поминете покрај дворот често престанува да лае кога ќе влезете во дворот.
Се случува и кучињата да трчаат по вреќа храна, што е особено голем проблем за децата.
– Кучињата ги следат, луѓето паничат и ја тепаат торбата, кучињата тоа го доживуваат како напад. Тоа е конфузија помеѓу маж и глутница кучиња. Најголем проблем е што децата се тешка категорија затоа што се мали. Кучињата ги препознаваат како помал плен што лесно можат да го совладаат – вели тој, наведувајќи можно сценарио:
– Родителите му ја спакувале храната на детето, ја закачиле на ранецот на грб. Тие првачиња, второодделенци, третоодделенци… Едноставно кучињата одат по таа храна, а децата почнуваат да бегаат, потоа предизвикува уште поголема паника и така ескалира. Да ги советуваме родителите и децата да не ја пакуваат храната во вреќи, туку во кутии што не испуштаат мирис, бидејќи кучињата имаат многу поостар сетило за мирис од нас.
Покрај предупредувањето за бегство, тој објаснува како да се постапи кога човек е пред глутница кучиња .
Како да се реагира во криза?
– Ако глутница кучиња застане пред човек, очекувајќи реакција, човекот не смее да паничи, не смее да бега. Друга работа е што не треба ни да ги напаѓа. Во првиот случај се прикажува како плен. И ако почнете да ги напаѓате, тогаш вие сте де факто агресорот и тие се бранат. Веројатно ќе ве нападнат. Важно е да ги игнорирате – вели тој, наведувајќи како тоа може да се направи:
– Ниту да покажете дека се плашите од нив ниту дека сте закана за нив. Треба да престанеш, да чекаш да им помине тестирањето, да не го гледаш кучето во очи, да не му се смееш, т.е. не мијте ги забите.
Тој вели и дека постои погрешно верување дека големите кучиња се опасни, а статистиката покажува дека најмногу ги касаат малите. Во основата на тоа, вели тој, е стравот.
Куче кое е во прегратката на сопственикот и кое таму се чувствува безбедно, може да касне и кога некој ќе се обиде да го погали
– Куче кое е во прегратките на сопственикот и кое таму се чувствува безбедно, може да касне кога некој ќе се обиде да го погали – вели тој, наведувајќи дека тоа не е случај со големите кучиња, бидејќи тие не се чувствуваат загрозени.
Тој исто така наведува дека „недоразбирањата“ меѓу луѓето и кучињата произлегуваат од најдобрите намери. Кога две кучиња ќе се сретнат на поводник, тие сакаат да се мирисаат едни со други, а сопствениците често ги влечат за да избегнат конфликт.
– Ако сопственикот ме привлекува да бидам поблиску до него, тоа значи дека е во опасност и треба да го бранам – ситуацијата ја толкува од перспектива на куче, чувар и лојален пријател:
– Кога кучињата се во глутница, тие се гушкаат заедно. Колку се погусти, толку се посилни. Едноставно, тоа е сигнал дека кучето треба да нападне, а сопственикот се исплаши, па уште повеќе го влече кучето и тогаш доаѓа до недоразбирање.
Тој вели и дека различните видови кучиња различно реагираат, а се случува и луѓето да имаат погрешен пристап. Вели, не треба само да одиш во двор на овчарско куче. Тој е, вели, многу територијален. Хаски, од друга страна, е безопасен, но не се врзува со луѓето.