Во нашето општество бабите и дедовците речиси секогаш се прикажуваат како топли личности кои безусловно ги сакаат своите внуци, ги затрупуваат со храна и ситници и секогаш сакаат да бидат среќни и згрижени. Меѓутоа, една расправа на Reddit покажа дека приказната не е секогаш толку идилична.
Корисник во објава прашал дали некој доживеал спротивната страна – ладни, груби или дури и злобни баби и дедовци кои со своето однесување оставиле трауми. Додал дека не очекувал посериозни одговори, туку по некоја анегдота, но коментарите што следеле целосно го шокирале.
„Внуци се само од синот“
Една корисничка опишала баба која семејството, наместо со топол прекар, ја ословува исклучиво по име:
„Баба од мајчина страна. Зла extraordinaire. ‘Внуци се само од синот’ – изјава (женава има само женски деца). Стана прабаба: ‘Не сакам да бидам ни баба, а камоли прабаба’ и така. Жива и здрава добро во 80-тите, коси сè пред себе и сите знаеме дека нема да си оди без секира.“
„Мајка ми стара, а раѓа“
Друга приказна носи сеќавање на целосно ускратена топлина, уште од мајчината бременост:
„Мојата баба со мајка ми не зборуваше цела бременост со мене, бидејќи што имала ‘стара жена’ во 40-тите да раѓа деца. И додека бев мала, ме праќаше кај ѓаволот и којзнае каде уште. Само ќе кажам дека еднаш ме оставија сама со неа да ја дочекам за да ме причува, а јас се заклучив во куќа и не ја пуштав. Бог да ѝ даде покој на душата, ако таму е.“
Разлика меѓу внуци и внуки
Посебно болеле приказните на оние кои со години гледале како кон нив се однесуваат поинаку отколку кон браќата или братучедите.
„Јас бев единствена внука првите 18 години од мојот живот, правеше огромна разлика меѓу внуците само поради полот. Машките внуци добиваа подобра храна од мене. Тие јадеа риба, а јас до нив прженки. Кога ќе ѝ кажев дека и јас сакам риба, ќе речеше дека нема. Мама еднаш купи храна вредна 50 евра за мене, таа сè им даде на братучедите, иако знаеше дека исхраната ми е важна поради здравствен проблем кој тогаш ми беше откриен. Не ја сакаше мајка ми затоа што беше постара од тато, па очигледно тоа се пренесе и на мене.“
Внучка „туѓа вечера“
Некои коментари опишале и дедовци кои ги пренесувале обрасците на насилство на новите генерации.
„Мојот дедо често му велеше на тато дека најголемата грешка му е што не нè тепал повеќе (како што тој го тепал него и својата жена/мојата баба). Баба можеби беше малку дистанцирана, ама не ѝ се лути човек каков живот имала со него, сепак беше во ред.“
Посебно згрозила приказната за баба која ја нарекувала внуката туѓа и безвредна само затоа што е ќеркино дете и не го носи семејното презиме:
„Од мојата најдобра другарка бабата е вистинска зла бабишкера. Прави очигледна разлика меѓу машки и женски внуци. Најдебелиот крај го извлече мојата другарка бидејќи таа е женско дете од ќерка, што значи дека нема нивно презиме и бабата не може да ја смисли поради тоа. Ја нарекува ‘туѓа вечера’, вели дека ‘таа и онака не е важна за продолжување на нивниот род’. Бабата има уште три внучки (од син) и кон нив се однесува супер – во детството ги чувала, им купувала подароци, им давала пари и слично. Кога ја прашала мојата другарка како тоа и тие се женски деца, а сепак ги сака, одговорила: ‘Тие се сепак од син, дел од нашата лоза. А и имаат браќа на кои ќе им припадне имотот, па ете барем да им дадам по некој денар.’ Кога го слушнав тоа, се згрозив.“
„На таа сподоба на погреб не би отишол“
На тој коментар се надоврзал друг корисник, особено погоден од приказната:
„Ме интересира дали таа верувала во Бога, дали лижела олтари. Без никакво претерување, на таа сподоба на погреб не би отишол. Да сум ќерка на таа коза, би се откажал од неа додека кажеш кекс. Ј**и го и состојбата и имотот, со такви монструми нема што да се разговара. А каква е таа другарка, веројатно добра личност, нели? И сега замисли – кон невино дете да бидеш таков јазавец и спoркаќун.“
Наместо безазлена тема, расправата покажа колку се различни искуствата со бабите и дедовците – од оние полни со љубов до оние обележани со ладнотија, злоба и насилство. За многумина читањето на коментарите беше вистинско отворање на очите, потсетник дека семејната улога на баба и дедо не е секогаш синоним за топлина, туку понекогаш и за трајна рана.