Голем ден во верскиот календар на Македонската православна црква

Македонската православна црква и нејзините верници денеска ги празнуваат следните светци и настани од христијанската вероисповед – Ненаправениот лик на Господ Исус Христос, Свети Евстатиј, Преподобен Свети Римјани, Преподобен Рафаил Банатски, Св. маченик Диомид, преподобен Јоаким Осоговски и Света маченичка Стамата.

Свети Евстатиј, втор српски архиепископ
Свети Евстатиј II го наследил архиепископскиот трон на св. Јаков. Со Српската црква владеел од 1292 до 1309 година. Евстатиј бил строг подвижник и ревносен пастир во управувањето со црквата. Во времето на архиепископот Евстатиј II, како и неговите двајца претходници, дошло до ненадеен подем и проширување на српската средновековна држава во 1282 година. Скопје (каде ќе биде пренесен главниот град на Србија), и Полог, Овче Поље, Злетово Освоени се Пјенац, Кичево, Дебар.

Преподобен Римјанин
Големиот чудотворец; неговите свети мошти почиваат во манастирот Свети Роман, во прекрасниот пошумен залив на патот меѓу Ражњ и Џунис, во областа Јужна Морава. Живеел и работел двесте години пред Немањиќ. Голем светец и просветител на тој српски крај. Народот на тој простор се колне: „Светога ми Романо“. Од ден на ден таму се лекуваат тешко болните, особено ментално болните и лудите. Манастирот Св. Роман кај Ѓунис бил изграден од светиот кнез Лазар.

Преподобен Рафаил Банатски
Роден Србин. Се подвизуваше во манастирот Хиландару. Овој манастир во тоа време имал повеќе методи во српските земји, меѓу кои и една во областа на денешен Зрењанин. Во тој метох, според некое монашко послушание, братството Хиландар го испратило јеромонахот Рафаил. Таму свети Рафаил продолжил да живее строг подвижнички живот, не само во извршувањето на монашкото послушание што му било укажано, туку и во сите богоугодни подвизи на монашкиот живот, особено во подвигот на молитвата и постот.

Живееше во мала колиба направена од обични трски, каде мирно му се претстави на Господа. Неговите мошти се покажаа чудесни, поради што многу луѓе доаѓаат на неговиот гроб. Свети Рафаил Банатски живеел во 16 и 17 век.

Неизработена икона на Господ Исус Христос
Во времето кога нашиот Господ го проповедаше Евангелието и ја исцелуваше секоја болест и секоја немоќ меѓу луѓето, во градот Едеса, на брегот на реката Еуфрат, имаше кнез по име Авгар, кој беше целосно заболен од лепра. Христос, Исцелителот на секоја мака и болест, затоа испратил некој зограф Ананија во Палестина со писмо до Христа, во кое Авгар го моли Господа да дојде во Едеса и да го излечи од лепра. Во случај Господ да не може да дојде, му нареди на кнезот Ананија да го наслика Неговиот лик и да го донесе, верувајќи дека оваа слика ќе му го врати здравјето.

Господ одговорил дека не може да дојде, зашто се ближи времето на Неговото страдање – Зел салфетка, го избришал лицето, а на салфетката бил испишан Неговиот совршено очистен лик. Господ му ја дал таа салфетка на Ананија со порака дека кнезот ќе биде излечен од неа, но не целосно, поради што подоцна ќе му испрати пратеник, кој ќе му ја избрише остатокот од болеста.

Примајќи ја салфетката, принцот Абгар го бакнува, а лепрата му паѓа од целото тело, но малку од неа останува на лицето. Подоцна, апостол Тадеј, проповедајќи го Евангелието, дошол кај Авгар, тајно го исцелил и го крстил. Тогаш кнезот ги скрши идолите, кои стоеја пред градската порта, а над портата ја постави таа салфетка со ликот на Христос, залепена на дрво, врамена во златна рамка и украсена со бисери. Принцот и под иконата на портата напишал: „Христе Боже, никој нема да се засрами што се надева на Тебе“.

Подоцна, еден од правнуците на Абгарите го вратил идолопоклонството. А епископот на тој град дојде ноќе и ја заѕида таа икона над портата. Оттогаш поминаа векови. Во времето на царот Јустинијан, персискиот цар Хозрој ја нападнал Едеса и градот бил во голема неволја.

Тогаш се случи епископот Едски Евлавијес да има видение за Пресвета Богородица, која му ја откри тајната за заѕидана и заборавена икона. Иконата ќе се најде и со нејзината сила ќе биде поразена персиската војска.

Светиот маченик Диомид
Лекар од Тарсус, од истакната лоза. Исцелувајќи ги луѓето, тој ги научил на Христовата вера. Царот Диоклецијан наредил и го обезглавил во Никеја во 298 година. Оние кои му ја отсекле главата и му ја донеле на царот, ослепеле, а кога ја вратиле главата на телото и се помолиле, оздравеле.

Преподобен Јоаким Осоговски
Во втората половина на XI век вежбал во планината Осоговска во местото Сарандопор, во пештера. На тоа место подоцна црква изградил уште еден подвижник Теодор од Овчег Поље, кому св. Јоаким. Многу чуда низ вековите се случиле од моштите на Св. Јоаким, а се случуваат и денес.

Светиот маченик Стамат
Селанец, родум од Волос во Тесалија. Кога некој нечовечки ага собрал царски данок од народот и многу го малтретирал народот, Стамат отишол со неколку придружници во Цариград, таму да се пожали кај везирот. Но, со своите остри обвинувања, ага Стамат се налути на султановите благородници и тие го уапсија.

Прво сакале да му се додворат ветувајќи му богатство, слава и чест. Притоа маченикот извика: „Моето богатство, слава и чест, тоа е мојот Христос! Тогаш Турците го мачеле и најпосле го сечеле пред Света Софија во 1680 година. Вака овој Христов војник беше овенчан со маченички венец.