Приказната за Емилијан не враќа во градот Доростол во тогашна Тракија, кој бил дел од Римската империја. Емилијан бил таен христијанин и слуга на градоначалникот во времето кога во градот пристигнал царски емисар со цел да ги убие сите локални христијани.
Бидејќи во градот не нашол ниту еден христијанин, приредил голема гозба на која наредил да се принесуваат жртви на паганските идоли и дење и ноќе. Веќе првата ноќ, Емилијан почна да ги тепа и крши сите идоли во паганските храмови, улици и плоштади.
Кога го открил ова следниот ден, царскиот гувернер бил бесен. Фатија некој селанец кого го обвинија дека го извршил ова сквернавење на идолот. Емилијан не сакал поради него да страда невин човек, па признал се.
Царскиот емисар нареди Емилијан прво да биде камшикуван, а потоа запален.
Слугите и луѓето го фатиле Емилијан и го однеле на брегот на Дунав каде го фрлиле на кладата.
Сепак, иако беше во центарот на пламенот, овој како да го заобиколуваше. И не само тоа. Пламенот од огнот почна да се шири наоколу и да ги запали сите насобрани незнабошци. Некои изгореа, некои добија изгореници на градниот кош, а само неколку избегаа.
Оние меѓу луѓето кои биле тајно христијани не добиле изгореници иако пламенот стигнал до нив.
Сето тоа време Емилијан стоеше во огнот свртен кон исток, покривајќи се со знакот на крстот и благословувајќи го Бога. Откако се помоли колку сака, рече: Господи Исусе Христе, прими го мојот дух! – Откако го кажа тоа, легна и заспа во Господа, кога огнот веќе изгасна.
Од пожарот не изгореле ниту телото, ниту косата.
Тајните христијани потоа го погребаа неговото тело, додека неговиот дух веќе беше кај Господ.
На овој ден, важно е да се каже молитва на овој маченик за кој се верува дека ќе донесе чудо:
Твојот маченик, Господи, Јакинто, во своите страдања, од Тебе, Боже наш, прими непропадлив венец, зашто имајќи ја Твојата помош, ги победи мачители и ја уништи немоќната дрскост на демоните: спаси ги нашите души со своите молитви.