Есента пред три години во сообраќајна несреќа загина таткото на девојчињата, а пролетта годинава во сообраќајна несреќа загина и нивната мајка.
Дуња (8) и Јана Стошиќ (5), од планинското село Бачвиште кај Владичина Хан, за само две и пол години ги загубија двајцата родители , а за нив се грижат нивната баба и дедо, чии натчовечки напори да ги обезбедат девојчињата. со нормален живот вредат восхит.
Есента пред три години во сообраќајна несреќа загина таткото на девојчињата, а пролетта годинава во сообраќајна несреќа загина и нивната мајка.
Гордана (57) и Зоран (65), баба и дедо на девојчињата по татко невработени, по смртта на синот се грижат за нивните две внуки, без никаква помош од државата, освен детски додаток.
Тоа им е единствениот постојан приход, а во зависност од месецот изнесува од 8.300 до 8.600 динари.
– Синот Бојан загина во сообраќајна несреќа во октомври 2019 година. Тој тогаш имаше само 29 години. Истата година, сопругата го напуштила, оставајќи го и враќајќи се неколку пати. Тие живееле одвоено, во Бачвишт, а изнајмиле стан во Репинац, приградско село Хан. Работеше во војската на Србија, се грижеше за децата, повремено земаше боледување за нив, помагав и јас. Се надеваше дека неговата сопруга ќе се врати по девојчињата. Таа поднесе барање за развод. Така децата останаа без родителска грижа. После тоа го добив старателството над децата и станав постојан старател на девојчињата – раскажува Гордана за Телеграф.рс.
Со оглед на тоа што единствениот приход што го имаа е детски додаток, семејството Стошиќ се обиде да добие и социјална помош.
Од Центарот за социјална работа им рекле дека немаат право на социјална помош, бидејќи Зоран поднел барање за пензија. Правото на семејна пензија од таткото на девојчето не можеле да го остварат, бидејќи на синот му недостигаат пет месеци стаж.
– Прашавме и од ПИО Фондот дали има можност да се спојат годините на стаж на синот и снаата, за децата да имаат пензија, но и тоа не е можно според сегашните закони – додава. Гордана.
Семејството Стошиќ засега имало малини, се обиделе да продолжат со работа, но без помош и со две мали деца не можеле да ја одржуваат фармата. Зоран не бира работа, а покрај тоа што има 65 години и не е во добра здравствена состојба, во текот на сезоната прави се што може, од градежништво до сечење дрва, додека Гордана се грижи за девојките.
Зоран секој ден ја вози Дуња до училиштето во селото Стубал, по 10 километри во една насока, два пати дневно. Од училиштето добиваат 4.000 динари месечно за трошоци за превоз.
Стошиќите едвај чекаат да се донесе одлука за пензијата на Зоран, која ќе биде обезбедување, иако не големо. Семејството има и добиток, една крава, живина и свиња.
Во областа Владичина Хан имаше неколку хуманитарни акции за помош на Стошиќ. Неодамна ги посетија учениците од Гимназијата „Јован Скерлиќ“ во Владичин Хан, и им ги предадоа парите што ги собраа во акцијата „Пазар на книги“.
Сите хумани луѓе кои сакаат да платат пари, тоа можат да го направат на следната жиро сметка: 205900102262485612 во НЛБ Комерцијална банка, на име Зоран Стошиќ.