Во штипското село Лакавица, една жена живее во услови кои се тешко замисливи за современиот свет. Блага Милошевиќ, сама и немоќна, преживува во просторија без греење, со кров што прокиснува, помеѓу расфрлано ѓубре и остатоци од храна.
Наместо удобност и сигурност, секојдневието на Блага е исполнето со глад и очај. За да се покрие од студот, таа користи гранки од јамболија, додека надежта за човечка помош е се помалку.
Жителите на Лакавица, како и локалните институции, се повикани да се мобилизираат и да ѝ обезбедат основни услови за живот – храна, топлина и медицинска нега. Сторијата на Блага е повик за солидарност и хуманост, потсетувајќи нè дека помошта понекогаш е само чекор далеку, но за оние како Блага, тој чекор може да значи спас.