Оваа приказна раскажува за силата на жената која и во најтешките моменти пронашла начин да се бори за себе и за своите деца, докажувајќи дека животот често е компромис, но дека среќата сепак може да се најде во малите нешта.
Мира (68), сега пензионерка, ја раскажа својата животна приказна – приказна за борбата за опстанок, преживувањето на тешките брачни проблеми и прифаќањето на необичното решение кое и овозможило да ги надмине кризните години.
Мира цел живот работеше во мала продавница во местото каде што е родена. Нејзиниот сопруг бил вработен во набавка и магацин на локална фирма. Приходите им биле скромни, но доволни за пристоен живот додека не морале да ги испратат своите две деца на училиште во градот.
„Плативме превоз, сместување во дом, ги облековме, им дававме џепарлак. Сите заштеди отидоа на тоа, а токму кога ни стана најтешко финансиски, почнаа проблемите во бракот“, вели Мира.
Неверство на сопругот
Како што ни раскажува, нејзиниот сопруг на работа започнал врска со колешка, бизнис менаџер. „Работевме на истото место, тој во магацинот, а таа често одеше на шопинг со него. Кафулиња овде, кафулиња таму – и тоа е неволја. Отпрвин не ни забележав бидејќи работев смени, викенди и празници, едвај имав време да размислувам за нешто друго“, вели Мира, видно вознемирена додека се присетува на тие денови.
Нивното мало место не остави простор за тајни – сè беше брзо откриено. На крајот, нејзиниот сопруг ја призна аферата.
„Ќе му простив ако бараше прошка. Јас навистина би. Но, тоа не беше. Ми рече само дека можам да останам во еден дел од куќата додека не се снајдам, а тој ќе живее горе со својата нова сопруга“.
Прифаќање на неморална понуда
„Што друго би можел да направам? Во тоа време добив мизерна пензија. Да одев под кирија немаше да живеам, а камоли да им помагам на децата што беа на факултет. За мене немаше работа, со средно занает. Немав избор“.
Таа ги преселила своите работи во делот од куќата што и бил доделен.
„Куќата му беше наследство од баба му, немав никакви права на неа. Го зедов мебелот што го купив и останав. На почетокот сето ова ми беше незамисливо, но човек се навикнува на се“.
Животот во пензија
Денес, Мира живее во истиот простор. Таа зема пензија помала од 400 евра и вели дека не зажалила за својата одлука, бидејќи успеала да го заврши образованието на децата.
„Тие сега имаат свој живот и ми помагаат колку што можат. Некако се сместив овде. За среќа, имам посебен влез, па не морам да ги гледам или запознам. Иако се збогуваме кога треба“, додава тој со насмевка.
Додека зборува за сето она низ кое поминала, Мира остава впечаток на жена која многу издржала, но во тешки околности успеала да најде мир. „Не се надевав дека ќе ја поминам староста во куќата на мојот поранешен сопруг, но животот никогаш не е таков каков што замислуваме. Научив да го ценам она малку што го имам и да се борам од ден на ден“.