Иако веруваме во Божјата милост, сепак постои грев кој во Библијата е спомнат како „непростлив“. Освен тоа, таков го нарекува и самиот Христос
Во пеколот, без спокојство и мир, според зборовите на Светите Отци, заедно лежат очајниот, самоубиствениот и непокајаниот грешник…
Во пеколот, без спокојство и мир, според зборовите на Светите Отци, заедно лежат очајниот, самоубиствениот и непокајаниот грешник…
Во Евангелието според Матеј е напишано:
„Тешко вам, книжници и фарисеи, лицемери, зашто вие сте како варосани гробови, кои изгледаат убаво однадвор, а внатре се полни со коски на мртви и секаква нечистотија. Така, вие се покажувате праведни кон луѓето однадвор, но одвнатре си полн со лицемерие и беззаконие“.
За овие три гревови велат дека се непростливи
Очајот води до самоубиство
Со оглед на тоа дека Бог е Љубов (1. Јованово 4:8), неговата милост е бесконечна и ниту еден грев не може да ја победи – самоубиството е знак на непокајание. Затоа искреното покајание е враќање кон Бога и таа врата е секогаш отворена за човекот. Сатаната не сака да оди по тој пат, затоа што е тврдоглав. Затоа неговото оддалечување од Бога можеме да го наречеме прво самоубиство. Првиот човек кој извршил самоубиство во Библијата бил Јуда, откако го предал Христос. Затоа велиме дека Јуда не се покаја, а со својата смрт и тој си ја ускрати таквата можност. Исто така, секој што паѓа во очај и го прави истото, го прави најголемиот грев – наместо да се соочи и да ја бара Божјата љубов и прошка, тој се уништува себеси. Ова е грев на гордоста и обесхрабрувањето.
Лажна доверба во милоста Божја
За ова пишува големиот руски духовник Свети Теофан (Ѓорѓи) Затвореник. Во неговото толкување, човекот го прави овој тежок грев кога има „лажна доверба во милоста Божја, без да го промени својот нечист и непокајнички живот“. Таквите грешници, всушност, го негираат Божјиот праведен суд и лажно се тешат себеси дека Бог не се грижи за нивните гревови. За таквите луѓе светителот вели дека живеат во заблуда дека проповедниците само сакаат да го исплашат народот кажувајќи му за непростливи гревови. Велат дека Бог е љубов и дека има време за покајание – ако е толку важно како што велат проповедниците – некаде во старост кога ќе живеат.
Но, што ако ненадејно умрат?
Божествената љубов е пријатна само за праведниците кои ја имаат во своите срца, кои ја примиле овде на земјата. Истата таа љубов, која ќе избие од Телото Христово кога ќе дојде Второто време, на крајот на времето, ќе биде неподнослива и многу непријатна за сите грешници кои не знаат за тоа. Нивните срца се студени и полни со омраза, па тоа ќе биде нивниот личен пекол.
Свесно противење на вистината
Совршен пример за такви грешници се фарисеите и книжниците, кои силно и долго време се противеле на Христа, а за тоа сведочи и самиот библиски текст. Бидејќи Исус правел јавни чуда, фарисеите, не сакајќи да веруваат дека тој е Бог, го наклеветеле дека прави магија, со помош на ѓаволот. На крајот на краиштата, тие го овозможија убиството на самиот Богочовек Христос.