Речиси и да нема човек кој не се сеќава на шарените форми во кругови, квадрати, правоаголници и летви кои одвреме-навреме се појавуваа на ТВ приемниците со монотон звучен сигнал.
Овој прилично иритирачки феномен, кој остана дел од нашето минато заедно со оние стари дебели телевизори, всушност има име, тие слики се нарекуваат тест картички или тест шеми.
Како што пренесува „Историски забавник“, оваа сцена најчесто се емитувала во моменти кога предавателот е активен, но не емитува програма. Значи, во времето кога телевизијата имаше „работно време“ т.е. не ја емитуваше програмата 24 часа на ден. Тест-картичките се свиреа на почетокот и на крајот на секое емитување, а обрасците беа главно придружени со монотон тон, иако некои станици користеа и вклучување во радио сигналот или некоја инструментална музика.
Тест-картичките се практично стари колку и телевизијата. Најпрво се користеа вистински физички картички за да се насочи камерата, додека подоцна се користеше веќе снимен материјал.
Тоа е чисто техничка работа. Главната цел на оваа прилично иритирачка сцена била да се калибрира сигналот, т.е. прилагодување на камерите и приемниците за правилно прикажување на сликата. Картичките им овозможија на сите, и на гледачите и на ТВ-станиците, да ја постават својата опрема за да добијат оптимален квалитет на сликата.
Затоа, ништо на тест-картичките не беше случајно. Колото се користело за прилагодување на линеарноста во ерата кога катодните цевки се користеле во телевизорите. Додека ресиверите беа црно-бели, се користеа обрасци со нијанси на бело и црно, а со телевизорот во боја дојде збир на шаблони, т.н. „SMPTE ленти“ во различни бои.
Моделот на бои секогаш беше ист и по ред, од лево кон десно – бела, жолта, црна, зеленикаво сина, зелена, магента (црвено-виолетова), црвена и сина. Покрај овие бои, тест-картичките имаа и различни нијанси на црна боја, што овозможи да се прилагоди интензитетот на светлината и контрастот на екраните што е можно подобро.
Најпознатата тест картичка е направена во 1966 година од компанијата Philips. Содржината и формата на шаблонот ги дизајнираше инженерот Фин Хандил со помош на неговиот колега Ерик Хелмер Нилсен. Моделот се викаше „Philips PM5544“ и се користеше во Велика Британија, Канада, Соединетите Американски Држави, Филипини, Мјанмар, Јужна Кореја, Тајван, Јапонија, Австралија, Шпанија… и добро го паметиме.
Некогаш вообичаена глетка, тест-картичките сега ретко се гледаат надвор од телевизиските студија, постпродукциските и дистрибутивните објекти. Тие повеќе не се наменети да им помагаат на гледачите да ги калибрираат телевизорите, првенствено затоа што модерните ТВ приемници не бараат речиси никакво прилагодување, а за тоа придонесе и дигиталниот сигнал.
Исто така, повеќето телевизиски станици сега ја емитуваат програмата нон-стоп 24/7, така што нема симболичен „почеток и крај“ на секој работен ден.