Старицата се прашува дали направила грешка во воспитувањето на синот и ќерката.
Баба Милена е пензионерка и мајка на две возрасни деца кои долго време имале свои. Мислеше дека на старост нема да мора да се грижи за ништо бидејќи, фала му на Бога, одгледа двајца, но токму од нив го доживеа најголемото разочарување.
Имам возрасен син и ќерка. Јас и сопругот им помагавме во сè, почнувајќи од студии до купување куќа и грижа за нивните деца. Денес живеам сама затоа што мојот сопруг почина пред неколку години. Имам мала пензија, едвај ги покривам основните потреби. Понекогаш, кога купувам лекови, буквално морам да се откажам од храна. Децата се свесни за мојата состојба, но ниту еднаш не ми понудија да ми помогнат – започнува приказната на баба Милена.
Нејзините деца, вели таа, немаат слух за нејзините страдања.
Џепарлакот на внука ми е поголем од мојата пензија. Еднаш навестив дека тие можат да плаќаат половина од месечните сметки затоа што ќе останат со стан кога ќе умрам. Синот се преправаше дека не разбира што реков, а ќерката рече дека едвај ги плаќа сопствените трошоци. Ниту еден од нив не оди на работа со превоз, но има скапи автомобили. Тие летуваат секоја година на скапи места во скапи хотели.
Нејзината ќерка секој месец купува нова облека и ја опсипува својата ќерка со пари. Детето доби поголема сума за џепарлак од мојата пензија. Во куќата на неговиот син, сите пари ги контролира неговата сопруга. Дури и да сакаше да ми помогне, не ми дозволуваше – вели бабата Милена.
На крајот на краиштата, баба Милена го поставува прашањето дали направила грешка во воспитувањето на своите деца.
Кога комшијата гордо ми кажа како нејзините деца секоја година плаќаат за нејзиниот летен одмор, носат храна и ги плаќаат сметките, буквално се навредив. Јас го направив истото за моите деца како и таа. Порано позајмував пари од неа, но не се осмелувам повеќе, се плашам да не ме праша зошто децата не ми помагаат како неа. Им помогнав на моите родители колку што можев. Никогаш не ги оставив со празни раце. Помогнав и физички и финансиски. Зарем не успеав правилно да ги воспитам своите деца? Немам заштеда, јас и сопругот не чувавме ништо, им дадовме сè на децата. И така ми го вратија – рече бабата Милена.