Петтата недела од Велигденскиот пост, која календарски се нарекува Глува недела, го добила името по тоа што постот многу напреднал и времето на тишината, покајанието, т.н. глуво време.
Петтата недела од Велигденскиот пост е посветена на преподобната Марија Египетска, голема грешничка, но и голема покајничка. Живеејќи од развратот од младоста, таа тргнала кон Ерусалим, каде доживеала пресврт, кога непозната сила го затворила влезот во храмот. Откако се помолила пред иконата на Богородица, решила да го промени животот. Го преминала Јордан и цел век го поминала во пустина, горко покајувајќи се за гревовите од младоста. Таму ја нашол старецот Зосима, кој ѝ се причестил и ги слушал сите нејзини подвизи.
Следната година, таа почина. Нејзините дела се споменуваат во првите четири дена од Великиот пост во Големиот канон на Андреј Критски, како и на првото бдение минатата среда, кога се читаат во храмовите и целиот нејзин живот, што дава прекрасна поука.
Во глува недела , црквата ги забранува сите веселби, концерти, песни и забави. Не се оди по пат, не работиш големи работи, не тераш говеда на пасење, не одиш ни во толпа.
За луѓето да не бидат мрзливи во своите духовни подвизи, црквата во трите дена од петтата седмица: четврток, сабота и недела, на верниците им дава посебно поттикнување кон делата на благочестието.
На вечерната богослужба во среда од петтата недела се пеат 24 покајнички стихови од Големиот Канон. Сите стихови имаат завршеток: „Господи, пред да умрам, спаси ме!“ Во четврток наутро се чита целиот Велики Канон и Житијата на преподобната Марија Египетска.
Саботата од петтата недела од Великиот пост е сабота на Акатистот, а самата богослужба се нарекува Пофалба на Пресвета Богородица. Тоа утро и се чита акатист на Пресвета Богородица, пренесува Стил.