Беше недела, 4 мај. Вообичаената телевизиска програма беше прекината од црн екран. Тоа траеше 30 секунди, а потоа Миодраг Здравковиќ, однапред определениот главен спикер на Телевизија Белград, ја изговори незамисливата реченица: „Другарот Тито е мртов“.
– Загина другарот Тито. Ова вечерва го соопшти Централниот комитет на Сојузот на комунистите на Југославија и Претседателството на Социјалистичка Федеративна Република Југославија, пред работничката класа, работничкиот народ и граѓаните, народите и националностите на СФРЈ.
Со овие зборови, Здравковиќ точно во 18:50 часот и ги потврди најмрачните сомнежи на повеќемилионската публика „од Триглав до Ѓевгелија“ – доживотниот претседател на СФРЈ и Сојузот на комунистите, врховен командант на вооружените сили на земјата, Лидерот на Движењето на неврзаните и човекот кој владееше со Југославија 35 години, Јосип Броз Тито, почина во Љубљана, само неколку дена пред неговиот 88-ми роденден.
На оваа шокантна, но кратка објава ѝ претходеше повеќемесечна борба на лекарите во Љубљана да го одржат во живот претседателот на СФРЈ. При тоа, на Тито му била ампутирана ногата, а последните денови ги поминал во кома од која всушност никогаш не се разбудил.
Во тоа време, доктор Миломир Станковиќ бил млад лекар доделен на должност дежурен лекар покрај креветот на Тито. Неговата задача беше да запишува – дијагнози, прогнози на лекарите, терапии што ги зема претседателот. Тој почина во декември 2019 година како еден од последните сведоци на последните денови на југословенскиот маршал.
За настаните на кои прв пат бил сведок зборуваше во книгата „Тито меѓу животот и смртта“ објавена дури во 2016 година, а за своите сеќавања зборуваше и во емисијата на Мира Адање Полак на РТС.
Само седејќи до болничкиот кревет на Тито, доктор Станковиќ ги слушнал последните зборови на Јосип Броз.
– Кога виде дека сè пропадна, неговите последни зборови беа: „Што треба да значи сето ова?!“ Сега, не знам дали тоа е поврзано со некои одлуки што ги донел или со лекарите кои му ветиле дека терапијата ќе работи… Во средината на февруари 1980 година, Тито веќе не можел да зборува и бил во вештачка кома остатокот од животот – рече д-р Станковиќ.
Следниот ден, на 5 мај, ковчегот со посмртните останки на Јосип Броз тргнал од Љубљана за Белград. Тој ден и наредните денови, граѓаните на парада му оддавале почит на шефот на југословенската држава, минувајќи покрај неговиот ковчег во салата на Собранието на Југославија.
Тито беше погребан на 8 мај во Куќата на цвеќето на Дедиње. На погребот присуствуваа повеќе од 200 истакнати личности од целиот свет, а стотици илјади граѓани го испратија и последното почивалиште на доживотниот претседател на Југославија.