Младиот Арсеније го пронашол својот пример во единствениот православен манастир во Срем, Свети Димитриј во Сремска Митровица, кој во изворите на Римската курија е опишан како „полн со грчки монаси“ и „жариште на расколнички грешки“.
Свети Арсениј Сремац го презеде на себе товарот да раководи со младиот српски архиескоп, важен за српскиот државен и национален живот во средниот век.
Архиепископот Арсеније ја изгради црквата Св. Апостол во Пеќ, назначувајќи ја наместо Жича за седиште на Српската црква, бидејќи Жича бил премногу изложен на нападите на непријателските војски. Заедно со кралот Владислав се погрижил за пренесување на моштите на св. Сава од Трново во Србија и учествувал во префрлањето на столското архиерејско столче од манастирот Света Богородица во Стон во манастирот Св. Петар и Павле на Лима.
Поради болест се повлекол од поглаварот на Српската црква во 1263 година, а умрел три години подоцна во Жичкиот метох Црнча, исто така на Лим. Тој е погребан во неговата заклетва, црквата Св. Апостол во Пеќ.
Се верува дека молитвата на овој ден му помага на секој што ќе побара здравје од Свети Арсениј, а се верува дека на тој начин ќе го заштитите семејството и најблиските од секаква несреќа и чума.