Се омажив пред 2 месеци на улицата каде што живеам сега има еден постар човек кој живее сам.
Мојот сопруг рече дека неговата сопруга го оставила и ги однела децата некаде пред 15 години и оттогаш тој живее сам во неговиот свет.
Го викаат ЧУДО, не зборува со никого и сите на улица го избегнуваат, како да е лепрозен :(. живее во трошна куќа, без струја, греење … без ништо, навистина не ‘ Дури и не знам како тој преживува. Инаку јас сум емотивна по природа и веќе му реков на мојот сопруг двапати да одам кај него да се обидам да му помогнам, но мојот сопруг упорно одби и рече дека е подобро да не се мешам со него.
Денес славев роденден и решив, го натерав сопругот да отиде кај тој човек, да му даде парче торта и некоја друга храна, само требаше да му помогнам на тој човек, барем да пробам. Кога влеговме во таа трошна куќа, нè пречека голем хаос, валкани работи, прашина … повеќе личеше на штала отколку на куќа, а потоа го видовме во собата како седи на подот со солзи во очите и околу него безброј стари слики, слика на неговото семејство, неговата сопруга, ќерката и синот.
Кога не виде, тој беше навистина изненаден, занемен, а потоа само не шокираше. Тој ни посака добредојде, се извини за нередот и ни понуди вода, бидејќи нема ништо друго… Додека седевме со него, тој целосно ни ги отвори душите, немате претстава колку е добар човек, тој не е ЧУДО сите Едноставно комбинацијата на несреќни околности и предрасуди го направија навивач за она што го сметаат за.
Го поканивме на ручек и тој се согласи. После тоа разговарав со сопругот, предложив да се обидеме да се организираме малку да му ја средиме куќата, да се обидеме да го вратиме во нормален живот, животот што го заслужува, има само 47 години.