Во црквите за време на божествените служби се паметат последните земни денови на Господ Исус Христос – неговото предавство, апсење и страдање на крстот.
Во Велика среда се одбележува предавството на Јуда Искариот. На тој ден, во спомен на жената која излеа миро на нозете Христови, во црквите се врши една од седумте свети тајни, осветувањето на маслото.
За време на светата тајна осветување, верниците се помазуваат со осветено масло како лек за физичко и психичко здравје.
Ова е последниот, исполнет, работен ден во неделата. На жените им беше забрането да шијат, исто како за Цветници. Во некои краеви се корнело Буријан (растение) за кое се верувало дека има магична моќ и штити од вештерки.
Ова растение освен што е магично, најде примена и во народната медицина. На некои места и на Велика среда се вапсуваат велигденски јајца. Во куќите на жалост јајцата се бојадисуваат во црно и се нарекуваат монаси.
Страсната седмица започна во понеделник, а во текот на оваа недела имаше строги забрани кои се почитуваа.
Строго се почитувал постот, перењето алишта, веселбата, пијанството, дури и односите меѓу сопружниците биле забранети, бидејќи се верувало дека децата зачнати во тој период добиваат „фрас“.
Дома, денот обично се поминува во мир и молитви. Сите работи можат да се завршат. Ништо не се слави и се избегнуваат сите веселби. Денот минува во исчекување на настаните кои се конечно остварување на Господовиот план за спасение на човекот.