Oваа жена се отвори и сподели искрена приказна за тоа како грижата за болната мајка и го уништила приватниот живот.
Иако денес веќе на сите им е јасно дека „отфрлените“ не одат во домот за стари лица, туку дека постарите дури и невообичаено можат да живеат во друштво на својата генерација, сепак многумина одлучуваат самите да се грижат за своите немоќни родители.
Сепак, читателка на платформата „Quora“ ја сподели својата приказна и искуство за тоа како и било додека ја чувала својата болна мајка.
Додека раскажувала што и се случило, нејзината мајка станала неподнослива и секојдневно и го загорчувала животот.
Медицинската сестра по име Руби ја започнала својата исповед велејќи дека нејзината мајка отсекогаш била насилна, склона кон осудување на другите и имала низа злоба во неа. Излегла од дома на 17 години, бидејќи и здосадило да ја тепаат. Таа се оддалечила 3.000 километри од родителите и ги посетувала накратко на секои две-три години. Кога им се слошило, се случило пресврт и таа решила да се грижи за нив.
„Кога таткото почна физички да слабее, а мајката психички, сè се промени. Ги посетував на секои четири недели по три до четири дена за да ги носам на лекар, во аптека, да купам храна. Би ја исчистила нивната куќа, би направила што друго треба да се направи и би ги наполнила организаторите на нивните таблети за следниот месец“, опиша таа.
Надвор од нејзините граници
Секој пат доаѓаше со авион и изнајмуваше автомобил на аеродром. Тоа беше, нагласува, огромен трошок. Дополнително, таа секој пат користела годишен одмор, а на крајот ги искористила сите денови за одмор што ги штедела со години.
„Кога почина татко ми, се обидов да се грижам за мајка ми дома. Талкаше ноќе и дење, дури и кога надвор беше 10 под нулата. Таа турна партали во сите одводи и ги отвори сите славини, го запали шпоретот на гас, но без да го запали пламенот. Потоа во други ситуации ги ставала работите на шпоретот на гас (како книги, хартии и еднаш куп пари) и потоа го пуштала пламенот. Ми се закануваше со ножеви, скршено стакло, дури и со скриениот револвер на татко ми. Никогаш не можев да спијам цел час бидејќи мајка ми беше опасна. Таа не спиеше, па не можев ниту јас. Ми требаше еден месец да ѝ обезбедам кревет во старечки дом. Тоа беше најлошиот месец во мојот живот, а јас доживеав многу“, изјави Руби.
Ненадеен пресврт
Еден месец откако ја сместила во дом, мајка и сведочела дека наеднаш процветала!
„Таа сакаше да биде таму. Сите во домот ја сакаа. Беше толку нарцисоидна што не престана да се труди да остави најдобар можен впечаток. Таа беше токсична за мене, но за сите други беше прекрасна и шармантна. Со текот на времето психички се влошила до тој степен што ја изгубила дури и таа потреба, па се вратила на својата вистинска природа, но еве ја, среќно живеела во домот уште неколку години. Тоа беше најдоброто место за неа“, рекла медицинската сестра и додала:
„Никогаш не би советувал никого да го напушти домот и семејството за да биде поблиску до родителите и да се грижи за нив. Ако и твоите родители биле насилници, тогаш особено. Не би советувал никого да се осиромаши целосно како мене поради грижата за изнемоштени родители, бидејќи тогаш тие ги осиромашуваат и своите деца. Не би ги ни советувал целата годишна плата да ја трошат на нега, бидејќи тоа никој не може да си го дозволи ниту психички ниту физички“, пренесува Моје вриеме.
„Доколку вашите родители биле добри со вас и сакате да се грижите за нив, тогаш најдобро е да си дозволите да го реновирате вашиот дом за да ги задоволите потребите на вашите стари лица или сами да се преселите во таков дом. Но, не го уништувајте сопствениот живот, животите на вашите деца или бракот, мислејќи дека домовите за стари лица се најлошата можна опција за старите лица. Сети се на мајка ми, како процвета таму!“ Руби го заврши своето обраќање до нејзините следбеници.