Крстовден е празник кој православните верници го слават двапати годишно, првиот се слави на 18 јануари , а вториот есенски Божиќ се слави на 27 септември. Овој ден се празнува во чест на чесниот крст, а еден од најважните обичаи е востановениот пост.
Постот вклучува две фази – духовна и физичка. Духовниот пост, кој е уште поважен од физичкиот, претставува воздржување од лоши мисли и постапки, туку вежбање љубов, мир, хармонија и трпение.
Телесниот пост се однесува на избегнување на храна од животинско потекло, како и масла, верниците генерално практикуваат пост на вода.
Во некои делови на Србија постои верување дека на Божиќ се јаде грозје и леб. Периодот на постот подразбира напор за стекнување внатрешен мир, но и чистење и на телото и на душата.
Овој празник се поврзува со една изрека од старите времиња која гласи – „Кој се крсти со крст, тој Крстоден пости! Покрај празникот, на овој ден се практикува и молитва.
Додека за многу други празници кои се обележани со црвена буква, точно е дека не треба да се чисти домот, да се вакуумира и да се прават други слични работи, на Крстовден е обратно.
На тој ден е добро да се уреди куќата и така условно кажано да се подготви за зима.
Водосвет се слави на зимскиот Богојавление, а на есен, по обичај, во домот треба да се внесе осветен босилек, растение за кое се верува дека го штити домот од негативна енергија и го симболизира мирот.
На Божиќ треба да се јаде грозје, бидејќи ова овошје е симбол на слатка победа, плодност и изобилство, а се верува дека оние кои го јадат на овој празник привлекуваат среќа и изобилство. До денес е зачуван уште еден обичај, а тоа е дека на Крстовден треба да се вратат сите долгови.