Еве ги трите гревови кои великиот патријарх Павле ги сметал за особено опасни за време на постот.
Патријархот Павле рече дека физичкиот пост е воздржување од мрсна храна, но дека има и духовен пост.
„Тоа е разгледување на духовната состојба и начин да се искорне од душата она што е негативно и на тоа место да се засади она што е добро“, објасни во една прилика патријархот Павле.
Еве ги трите гревови кои великиот патријарх Павле ги сметал за особено опасни за време на постот.
Гордост
Гревот на гордоста е особено опасен – оние кои себеси се гледаат многу подобри од другите, особено затоа што постат, треба да се молат за смирение.
Господ не научи да постиме тајно, без лицемерие, а Бог е задоволен само со телесен пост кој е проследен со воздржување од секое зло дело, збор и мисла. За време на постот особено треба да се чува од омраза, завист, озборување, алчност, непријателство, гнев. А фантазирањето за гнев ќе го замати срцето и душата во постот.
Прејадување
Постот има за цел да ги спречи ненаситноста и ненаситноста. Прејадувањето, односно ненаситноста е голем грев, па посебно искушение е ако, со образложение дека не јадеме мрсна храна, за време на постот се препуштиме на уживањето во сета друга храна и без мерка.
Од преполни трпези каде речиси и да нема „млеко од птицата“, до зачинета, мрсна храна – затоа што е „намачкана со растителни масти“ и до слатки за секој оброк во текот на денот, за некои постот се претвора во вистински гозби каде само без месо и други производи од животинско потекло.
За време на постот, домаќинките и домаќините треба да обезбедат здрава храна за домаќинството и на гостите да им понудат едноставно подготвени оброци. Љубовта кон стомакот значи нелојалност кон Бога, пишуваат православни извори.
Непочитување на постот
Има периоди во кои се решава употребата на сите видови храна. Свештеникот може да пропише пост и надвор од наведените денови во црковниот календар, но и да ослободи некои верници од пост.
Меѓутоа, доброволното откажување од постот, а особено подготвувањето на посни гозби со мрсна храна, се смета за грев.
„Така – наместо да искажуваме чест и почит кон светителот – го навлекуваме Божјиот гнев врз себе. На Господ не му треба нашиот пост и гладување, туку ние самите за да ни омекне срцето, да се покае и да се смири пред Бога и да стане способно да го прими Божјото благодатта и помошта ја изразуваме нашата љубов и верба во Господа, бидејќи само оној кој ги почитува сите Господови заповеди има вистинска љубов кон својот Создател, а заповедта за пост е една од најважните Господови заповеди. “ вели братот Манастирот Високи Дечани.
Да не им обрнуваме внимание на оние кои без работа велат дека „гревот не влегува во уста“.
Гревот на непочитувањето на постот не лежи во самата храна, која ја земаме со благодарност, туку и во безобразното газење на заповедта Господова за постот и црковните правила што ги пропишале богоносните отци, светителите на Црквата. Христово под вдахновение на Светиот Дух и ни остави како вечен аманет и непогрешлив пат на духовно совршенство.