Серијата „Сулејман Величествениот“ е голем дел заснована на фикција. Кога се појави во Турција во 2011 година, предизвика огромен скандал – дел од гледачите ја доживеаја како навреда кон најславниот султан, а тогашниот премиер Реџеп Таип Ердоган јавно ја осуди.
Главна историска неточност е титулата Хасеки. Во серијата и на Махидевран ѝ е доделена оваа титула, иако во реалноста таа не постоела пред Хурем. Сулејман ја создал токму за неа, правејќи ја единствена и влијателна фигура во дворецот. Махидевран имала поинаков статус – баш кадин („главна љубовница“), чест, но традиционална улога, без политичка тежина.
Сценаристите внесоа и други измислици:
-
европска облека со деколте и круни, која во 16. век била незамислива;
-
раскошни одаи налик на Версај, иако вистинскиот Топкапи бил скромен, со душеци и ќилими;
-
излишни ликови како кастилската принцеза Изабела, поетесата Фирузе или унгарската аристократка Садика – кои никогаш не постоеле;
-
тврдење дека султанот имал многу љубовници и појавата на постојани ривалки на Хурем.
Во историјата било токму спротивното: по запознавањето со Хурем, Сулејман останал верен само на неа. Европските амбасадори биле зачудени од оваа „моногамија“. Во 1534 година тој направил уште поголем преседан – официјално ја оженил Хурем, нешто што османлиските султани не го правеле два века. Со тоа харемот изгубил дел од својата функција, а Хурем станала негов најважен политички советник.
Сценариото ја претворило оваа револуционерна љубов во банална „женска кавга“. Но вистинската приказна е далеку посилна: љубовта на една жена успеала да ги промени вековните традиции на целото царство.
И покрај критиките и над 70.000 жалби до турскиот регулатор, серијата не беше прекината. Напротив, стана еден од најуспешните турски извозни проекти и покрена јавна дебата за тоа „како навистина било“.