Во 1980 година Зана стана членка на групата „Зана“, која всушност го добила името по неа. Со првиот сингл „Допри ми ги колената“ ја освои публиката и стана голема ѕвезда на регионалната музичка сцена. Песната брзо прерасна во евергрин и и денес често се слуша на прослави, концерти, но и на радио-станици ширум Балканот.

За песната „Допри ми ги колената“ беше заслужна една од најпознатите југословенски текстописци – Марина Туцаковиќ, која во тоа време важеше за врвен автор на хитови.

Марина во едно интервју се присети на првата средба со Зана:

„Зана ја запознав во студиото 6 на Радио Белград. Беше полничка, но убава, а нејзиниот глас буквално пленеше. Подоцна многу работевме на нејзиниот имиџ, но се покажа дека за публиката најважни беа нејзиниот глас и магијата што ја ширеше околу себе.“

Покрај овие хитови, Марина за Зана напиша и други популарни песни како „Мајстор за бакнежи“, „Јаболка и вино“, како и многу други што ја обележаа кариерата на групата.


Повлекување од групата и соло кариера

И покрај огромната популарност и статусот на регионална ѕвезда, Зана во 1985 година одлучи да ја напушти групата и да започне соло кариера. Нејзината прва самостојна плоча „Вечерва пеам само за тебе“ беше добро прифатена од публиката, но набргу по тоа пејачката реши целосно да се повлече од јавниот живот.

Во приватниот живот, Зана се омажи за Ѓорѓе Шишкин, а во 1991 година ја роди ќерката Теа. Недолго потоа, семејството се пресели во Канада, каде што Зана го започна својот мирен живот, далеку од рефлекторите и музичкиот свет на Балканот.


Нов живот во Канада

Во Канада, Зана Нимани целосно му се посвети на приватниот живот и професионално работеше во областа на финансии. Поголем дел од животот го помина далеку од медиумското внимание, уживајќи во мирот и приватноста што отсекогаш ја посакувала.

Нејзината ќерка Теа го наследи мајчиниот музички талент и настапуваше во неколку мјузикли, продолжувајќи ја музичката традиција на семејството на свој, уникатен начин.


Наследство и култен статус

Иако Зана веќе не настапува и не е присутна во медиумите, нејзините хитови и денес живеат преку радио-станици, караоке и прослави. Нејзината единствена вокална интерпретација и енергијата што ја внесуваше во песните ја направија неизбришлив дел од југословенската музичка историја.

Публиката сѐ уште го памети нејзиниот глас и песните што останаа евергрин, а нејзиното име и денес се изговара со почит меѓу љубителите на музиката од тој период.