Судбината сакаше само еден ден да го дели неговиот 101. роденден од последниот здив.
Најстариот жител на златиборскиот крај, Петар Ќировиќ од селото Негбина кај Нова Варош, почина на Бадник, во својата 101. година. Минатата година, токму на овој ден, го прослави својот 100. роденден.
Петар е роден на Божиќ, 1925 година, а почина на Бадник, 2026 година. Судбината одреди само еден ден да го дели неговиот 101. роденден од последниот здив. Иако не дочека да заокружи уште една година, зад себе остави цел век исполнет со работа, скромност и животна ведрина.
Целиот свој живот го поминал во родното село, на суровите, но за него драги планински падини на Муртеница. Животот не му бил лесен – ги поминал воените и повоените години, тежок селски труд и бројни предизвици. Семејството и сите што го познаваа ќе го паметат по насмевката што никогаш не го напушташе и по духот кој остана ведар до последните денови, велат неговите најблиски.
Минатата година, членовите на семејството организираа голема прослава во дворот на семејната куќа, по повод полнолетството на неговиот правнук, а воедно и одбележувањето на неговиот 100. роденден.
Веселбата, за која и денес се зборува, ги собра роднините, соседите и пријателите од целиот крај. Мнозина тогаш рекоа дека тоа не беше само роденден, туку славење на еден чесен и долг живот.
– Одамна сум роден и многу работи паметам. Целиот век времињата беа тешки – војни, кризи… но се издржа. Секогаш се работеше многу. Целиот живот го поминав во Негбина, село како село – мораш со својот труд да стекнеш нешто. Благодарам на Бога, имаше здравје, а кога има здравје, сè може да се издржи. Денес сум горд на сè и не жалам за ништо – раскажа Петар минатата година, на Божиќ.
Се присети дека е роден во стара дрвена куќа од брвна, а стотата година ја доживеал во голема нова куќа, во двор полн со помошни објекти, земјоделски машини, големи штали со крави, телиња, јуници, но и овци и кози – и, што е најважно, во дом исполнет со многучлено семејство.
Ниту до пред неколку години Петар не мируваше. Најголемиот дел од времето го минуваше чувајќи го своето стадо овци во близина на домот, а со години, во летниот период, беше и противградник, бранејќи ја Негбина и околните села од градоносни облаци, испукувајќи противградни ракети и чувајќи го трудот на вредните мештани.