Животната приказна на пејачот Томислав Маринковиќ Тома покажува колку судбината може да биде непредвидлива. Некогаш живеел живот за кој многумина сонуваат – имал луксуз, недвижности и финансиска сигурност, додека денес води сосема поинакво секојдневие.
„Секогаш имав добар автомобил, стан во Белград, куќа во Будва, пари повеќе отколку што ми требаа. Не се снајдов во овој естраден живот, не сакав да правам компромиси и така завршив како што завршив.“
Како што самиот признава, одбивањето да се прилагоди на правилата на естрадата и да прави компромиси довело до тоа да ја изгуби стабилноста што некогаш ја имал.
Тешка секојдневица и работа надвор од сцената
Денес, наместо рефлектори и сцена, неговата реалност е многу поскромна. За да обезбеди основни услови за живот, прифатил физичка работа.
„Денес работам како помошник молер, другарите ми помогнаа да најдам работа за да имам за елементарна егзистенција.“
Оваа промена јасно покажува колку се променил неговиот живот – од естрадниот свет до борба за секојдневен опстанок.
Трагедија што промени сè
Најголемиот пресврт во неговиот живот не бил финансискиот пад, туку лична трагедија што длабоко го погодила. Загубата на неговиот син Марко оставила неизбришлива трага и целосно го променила неговиот поглед на животот.
По тој настан, Томислав се повлекол од музиката и ја изгубил мотивацијата за сè што претходно градел. Музиката, која некогаш му била смисла, станала болен спомен.
Враќање кон музиката од почит кон синот
Сепак, и покрај огромната болка, одлучил да се врати на пеењето. Тој повраток не бил мотивиран од желба за слава или пари, туку од длабока емоционална причина.
На сцената се вратил од почит кон својот син, сакајќи преку музиката да го зачува споменот на него и да најде нова смисла.
Автор на хит што сите го знаат
Малкумина знаат дека зад една од најпознатите песни стои токму Томислав Маринковиќ Тома. Станува збор за нумерата „Пукни зоро, нећу кући скоро“, која подоцна стана голем хит во изведба на Милан Топаловиќ Топалко.
Иако песната стекна огромна популарност, Томислав од неа немал значителна материјална корист.
„Мојата песна беше популарна, а никој не знаеше кој ја пее. Други имаа повеќе корист од тоа.“
Без жалење и покрај пропуштените прилики
Иако многумина би жалеле за пропуштената заработка и признание, Томислав гледа поинаку на тоа. За него најголемата награда била тоа што неговата музика живеела меѓу луѓето.
„Во времето кога можев да заработам пари, јас не работев, но не ми е жал. Имав задоволство да ја слушнам на радио.“
Ова открива дека за него музиката е уметност и личен израз, а не само извор на приход.
Смртта на синот го скрши
Сепак, материјалните загуби не се ни приближно тешки како ударот што му го зададе животот. Неговиот син Марко, студент, талентиран музичар и негова најголема поддршка, починал непосредно пред неговото планирано прво појавување во музичко натпреварување.
„Во четврток требаше да биде снимањето на емисијата, мојот син Марко требаше да ми биде поддршка. Меѓутоа, на екскурзија во Шпанија се упокои. Од тогаш не се занимавав со музика и тука застанав, каде што почнавме.“
Неговото враќање на сцената по неколку години пауза е исклучиво долг кон трагично починатиот син, чиј лик го носел на маица за време на настапите. Свесен дека Марко бил уште подобар музичар од него, Томислав нашол сила повторно да застане пред микрофон:
„Верувам дека тој сака да продолжам да се занимавам со пеење, инаку не би ми паднало на памет да го правам ова.“
Денес спас од незамисливата тага наоѓа пеејќи во црковен хор и во верата, навикнувајќи се на живот без своето дете. Томислав не ја губи надежта:
„Се надевам дека повторно ќе се сретнеме и ќе пееме заедно, верувам во тоа“.