Еден од ретките претприемачи, Божидар Лепшановиќ од Голубинци, со оваа дејност се занимава речиси 20 години. Тој е пензионер и вели дека ќе работи сè додека може.
И покрај високите трошоци, постојаното одржување и сложениот процес на производство, овој сегмент сепак бележи стабилна побарувачка на домашниот и регионалниот пазар.
Десетина земјоделски претприемачи во Србија се занимаваат со производство на тревни тепих-подлоги. Бизнисот е скап и бара многу работа, па мал број луѓе се одлучуваат за оваа дејност, иако квадрат тревен тепих чини околу четири евра.
Еден од ретките претприемачи, Божидар Лепшановиќ од Голубинци, со оваа работа се занимава речиси 20 години. Тој вели дека не ја измислил оваа дејност – тревниот тепих на запад се произведува веќе околу 50 години.
„Луѓето градат куќа и повикуваат фирма за да нарачаат тревен тепих. Претходно друга фирма го расчистува теренот и го подготвува за поставување на тревната подлога. Мојата работа е исклучиво производство на тревата, додека сè друго го прават други претприемачи“, вели Лепшановиќ.
Тревата се сее во септември и во првата половина од октомври, кога условите се најповолни, но може и во март и април. Тревниот тепих го продава низ цела Србија – и на фирми и на домаќинства, а го извезува и во Црна Гора и Босна и Херцеговина.
По сеидбата, тревата се негува околу месец и половина од обучени работници, што претставува многу сложен процес.
„Сеењето трева не е исто како пченица. Пченицата ја прихрануваш, фрлаш вештачко ѓубриво и чекаш да никне. За тревата треба труд, работа и постојана грижа. Без добри бунари и обучени работници, кои ги имам од самиот почеток, не вреди ни да се започне. Тревата мора редовно да се полева, особено во лето. Тогаш на нивите работат околу 700 прскалки кои трошат огромна количина енергија, па производството е скапо. Освен тоа, тревата треба да се ѓубри, прихранува и да се заштитува од штетници со хемиски средства, што бара постојан надзор. На крај доаѓа косењето, кога косилките работат со денови без прекин. Тоа е еден од најтешките делови од работата. Затоа малку претприемачи се одлучуваат за овој бизнис, иако пазар постои“, нагласува Лепшановиќ.