Исчезнувањето на Азарија Чемберлен за време на семејно кампување предизвикало огромна потрага и една од најконтроверзните судски приказни во Австралија, која и денес предизвикува интерес.
Алис Лин Мерчисон, позната како Линди, е родена на 4 март 1948 година во Нов Зеланд. Во 1949 година нејзиното семејство се преселило во Австралија, каде нејзиниот татко служел како пастор на Адвентистичката црква.
Во 1969 година се омажила за Мајкл Чемберлен, исто така пастор. По неколку преселби низ Австралија добиле четири деца. Во 1980 година се родила нивната прва ќерка Азарија, која била долго посакувано дете.
Исчезнувањето на Азарија
Кога Азарија имала само девет недели, семејството отпатувало на кампување кај Улуру. Вечерта на 17 август 1980 година, Линди извикала дека динго – австралиско диво куче – ѝ го однело бебето од шаторот.
Започнала голема потрага. Телото никогаш не било пронајдено, но околу една недела подоцна, на околу четири километри од кампот, бил пронајден крвав бебешки комбинезон. Јакната што ја носело бебето тогаш не била пронајдена.
Линди и Мајкл од самиот почеток тврделе дека динго ја однел нивната ќерка. Дополнително, две години пред трагедијата, главниот чувар на паркот предупредувал дека дингата во областа стануваат сѐ поагресивни и дека постои опасност да нападнат човек.
Од првична потврда до осуда
Првата истрага во 1980 и 1981 година заклучила дека динго навистина го однел детето. Но подоцна била наложена нова истрага.
Во 1982 година Линди била обвинета за убиство на својата ќерка, а Мајкл за прикривање на злосторството. Истата година двајцата биле прогласени за виновни. Линди добила доживотна казна затвор, а Мајкл условна казна.
Обвинителството тврдеше дека Линди за неколку минути го убила бебето во близина на автомобилот, го сокрила телото, ја исчистила крвта и потоа инсценирала напад од динго.
Контроверзните докази
Во текот на судењето беа изнесени бројни форензички докази за крв, оштетувања на облеката и ножици пронајдени во автомобилот на семејството. Обвинителството тврдеше дека облеката била намерно исечена и дека нејзината состојба не одговарала на напад од животно.
Одбраната, пак, посочуваше на сведоци кои слушнале плач на бебето додека Линди била покрај логорскиот оган, како и на сведоштва дека било видено динго во близина на шаторот. Во шаторот биле пронајдени и кучешки влакна, а некои експерти сметале дека динго навистина можел да носи новороденче.
Имало и сведоци кои тврделе дека трагите од шепи воделе од кампот, како и дека облеката била пронајдена во близина на легло на динго.
Пресврт по шест години
Во февруари 1986 година, во близина на легло на динго, била пронајдена јакната на Азарија, за која претходно се сметало дека не постои. Тоа претставувало значаен нов доказ кој ја поткрепил одбраната.
Само неколку дена подоцна Линди била ослободена од затвор, а подоцна била формирана Кралска комисија која заклучила дека вината не е докажана надвор од разумно сомневање.
Во 1988 година Врховниот суд ги поништил пресудите. Дополнително било утврдено дека наводната „крв на бебето“ пронајдена во автомобилот најверојатно воопшто не била крв, туку фабрички материјал за звучна изолација.
Конечното решение
И покрај ослободувањето, случајот останал официјално нерешен уште многу години.
Во 2012 година австралискиот судски истражител повторно ја отворил истрагата, користејќи нови податоци за напади на динго врз мали деца.
На 12 јуни 2012 година била донесена конечна одлука: официјално било утврдено дека динго ја однел Азарија Чемберлен од кампот во 1980 година и ја предизвикал нејзината смрт. На семејството му било упатено официјално извинување и им бил издаден изменет извод од матичната книга на умрените.
Животот по трагедијата
Линди во 1990 година ја објавила својата автобиографија „Through My Eyes“ („Низ моите очи“). Таа и Мајкл се развеле во 1991 година, а една година подоцна се омажила за американскиот издавач Рик Крајтон.
Нејзината приказна била преточена во повеќе филмови и телевизиски серии. Во филмот „Evil Angels“ („A Cry in the Dark“), Линди ја играла Мерил Стрип, која за таа улога добила номинација за Оскар.
Случајот станал еден од најпознатите примери за погрешна судска пресуда во Австралија и значително влијаел врз развојот на форензичките методи и судската практика.
Овој текст е информативен и не претставува правен или друг стручен совет.