Постои старо правило што се почитува во народот и кое вели дека не смеете ништо да земете од манастирот, ниту камен, ниту цвет.
Луна од Крушевац беше еден од пионерите меѓу инфлуенсерите, и тоа со содржини од Лондон. Пред повеќе од една деценија многумина се смееја на нејзините интересни видеа на Јутјуб, во кои го покажуваше својот нов ајфон, но и си го мачкаше лицето со нутела за да ја подмлади кожата. Сепак, малкумина ја земаа предвид нејзината храброст со две деца и релативно стабилен живот во Крушевац да се пресели во Велика Британија. Во меѓувреме си ја исполни големата желба – го посети манастирот Острог.
Пред 20 години решила да го промени животот и да си ја испроба среќата во Лондон. Како жена со широки сфаќања и ослободена од традиционални стеги и очекувани модели на однесување, започнала да објавува „праинфлуенсерска“ содржина и станала многу популарна на Балканот. Сепак, сето време чувствувала потреба да пронајде мир од забрзаниот лондонски живот и јавната работа, а Острог ѝ изгледал како идеално место за да ги среди мислите и емоциите. По четврт век конечно успеала да замине таму – а Луна, во свој стил, го снимила целото искуство.
„Многупати се обидував да заминам, преку агенции од Србија и од Лондон, планирав и со други луѓе. Но се уверив дека на Острог се оди кога ќе ве повика Свети Василиј Острошки – тоа е жива вистина. Неколкупати се обидов, но не успеав. А сега патувањето го договоривме за еден ден. Ние три пријателки решивме да одиме“, раскажала во својот влог.
Патот до манастирот е познат по стрмните и остри кривини, но, како што вели, не почувствувале никаков страв.
„Никогаш ништо лошо не се случило на Острог, иако има страшни кривини. Кога стигнавме во дворот на светилиштето, целиот замор исчезна. Почувствував неопислив спокој. Разговорот со монахот многу ми значеше. Сиот товар што го носев исчезна. Ми помогна да ја ослободам душата. Посебен впечаток ми остави моментот кога ми рече дека во манастирот има вдлабнатини во карпата. Ми ја фати раката и ја стави во една од шуплините – внатре имаше вода. Среде карпа – вода. Вистинско чудо.“
Во манастирот владее смирувачка тишина, а местото каде што почиваат моштите на Свети Василиј за Луна имало посебна енергија.
На влезот во манастирот е истакнато правило за облекување – жените треба да носат здолништа и марами, а мажите долги панталони и маици со долги ракави. Поклониците често носат дарови за монасите – кафе, шеќер, масло – како и доброволни прилози. По поклонувањето на моштите на Свети Василиј Острошки, верниците можат да запишат имиња за здравје и за упокоени, кои монасите ги читаат во молитвите.
Постои старо народно правило дека ништо не смее да се земе од манастирот – ниту камче, ниту цвет. Верниците можат во манастирската продавница да купат осветена вода и масло.
Според преданието, Свети Василиј секоја ноќ го обиколува манастирот, па монасите наутро забележуваат темни траги на неговите чорапи. Затоа верниците што тргнуваат кон Острог, покрај масло и вино, често носат и волнени чорапи како дар. Исто така, носат предмети од блиски лица кои не можат да ја посетат светината, ги оставаат да преноќат покрај кивотот, а потоа им ги враќаат.
Многумина се прашуваат „кој не смее да влезе во манастирот Острог“, но доколку се почитуваат правилата на однесување и се пристапува со чисто срце, секој е добредојден.