Ако мислите дека имате непријатели и гледате дека некој ви прави зло, простете им и запомнете дека во нив има многу болка и гнев штом треба да употребуваат навреди.
Затоа, следниот пат кога некој ќе се обиде да ве повреди, потсетете се на овие мудри зборови на владиката Николај Велимировиќ :
„Благослови ги моите непријатели, Господи. И јас ги благословувам и не се заколнам.
Непријателите ме турнаа во Твоите прегратки повеќе отколку пријателите. Пријателите ме врзаа за земја, моите непријатели ме тресеа од земја и сите мои надежи ги срушија на земја.
Овие ме направија странец во земните царства и непотребен жител на земјата. Како што прогонетиот ѕвер наоѓа побезбедно засолниште од оној што не го бркаат, така и јас, гонет од непријатели, го најдов најбезбедното засолниште, криејќи се под Твојот шатор, каде што ниту пријателите ниту непријателите не можат да ми ја уништат душата. Благослови ги моите непријатели, Господи. И ги благословувам, и не се колнам. Тие наместо мене, на светот му ги исповедаа моите гревови. Ме камшикуваа, кога се воздржував да не се камшикувам. Ме мачеа кога бегав од тортура. Ме навредуваа кога си ласкав. Ме плукаа тогаш, кога се гордеев со себе. А вака Владета Јеротиќ зборуваше за вистинските пријатели и како да ги препознаете.
Благослови ги моите непријатели, Господи. И ги благословувам, и не се колнам. Кога се преправав дека сум мудар, ме нарекуваа луд. Кога се преправав дека сум моќен, тие ми се смееја. Кога сакав да ги водам луѓето, ме туркаа на грб. Кога брзав да се збогатам, ме тепаа со железна рака. Кога мислев дека спијам мирно, ме разбудија. Кога градев дом за долг и мирен живот, го срушија и ме избркаа. Навистина, моите непријатели ме откупија од светот и ги подарија моите раце кон Твојот скут.
Благослови ги моите непријатели, Господи. И ги благословувам, и не се колнам. Благословувајте ги и умножете ги; умножи ги и направи ги уште поогорчени против мене, така што моето бегство кон Тебе ќе биде неповратно; таа надеж во луѓето ќе се откине како пајажина; дека смирението целосно ќе завладее во мојата душа; дека моето срце ќе стане гроб на моите две зли близнаци: гордоста и гневот; да ги собере сите негови богатства на небото; ах, за да се ослободам од самоизмамата, која ме заплетка во страшната мрежа на измамничкиот живот.
Непријателите ме научија да знам, што малкумина го знаат, дека човекот нема непријатели во светот надвор од себе. Само тој ги мрази непријателите, кој не знае дека непријателите не се непријатели, туку сурови пријатели.
Навистина ми е тешко да кажам кој ми направил повеќе добро, а кој повеќе зло на овој свет: пријатели или непријатели. Затоа благослови, Господи, и моите пријатели и моите непријатели. Роб ги проколнува своите непријатели, затоа што не знае. И синот ги благословува, зашто знае. Затоа што синот знае дека неговите непријатели не можат да го допрат неговиот живот. Затоа, одете слободно меѓу нив и молете се на Бога за нив; Благослови ги моите непријатели, Господи. И јас ги благословувам, и не се колнам“.