Мирослав Мика Антиќ го напушти овој свет пред 34 години, но остана бесмртен. И денес неговите стихови, песни и приказни за уметникот кој творел како што живеел – автентични и единствени
Мирослав Антиќ, голем српски поет, почина на 24 јуни 1986 година, по долго боледување. Во тоа време тој веќе боледуваше од рак на вилицата и хирурзите му извадија дел од јазикот.
Тешко беше да се поднесе фактот дека поетот повеќе не може да зборува. Пиеше многу и речиси фанатично сликаше. Сигурно знаел дека неговиот земен живот е при крај затоа што се погрижил да го уреди и да ја заврши својата работа на овој свет.
Истата ноќ кога умре, писмото напишано со уреден ракопис на Мика пристигна во соседството на Еј. Последната желба на поетот била само една – да го поштеди од непотребни конвенции.
-Кога ќе ме извадат нека ја читаат ‘Бесмртната песна’. А кога ќе ме закопаат, Јаника Балаз или Тугомир нека играат Пирав манга коркоро. Никој не смее да ми држи говор – пишувало.
И денес неговите стихови, песни и приказни за уметникот кој создавал онака како што живеел – автентични и неповторливи.