И покрај смртта, стравот и уништувањето, токму во овие најтешки моменти е создадена познатата српска песна „Ѓурѓевдан“.
Утрото на Ѓурѓовден во 1942 година било погубно за сараевските Срби кои биле затворени во логори и затвори во тој град. На патот кон логорот на смртта, вагоните ги повторуваа зборовите што сите ги знаеме…
И покрај смртта, стравот и уништувањето, токму во овие најтешки моменти е создадена познатата српска песна „Ѓурѓевдан“.
„На 6 мај, на Ѓурѓовден, се отвора вратата од ќелијата во затворот Беледија и усташот од вратата вели: „Ајде Срби, Ѓурѓовденско утро“, живо се сеќава тоа утро професор д-р Жарко. Видовиќ (1921 – 2016), преживеан сведок кој заедно со уште 3.000 Срби и муслимани кои ги поддржуваа Србите, беше затворен во казаматите во Сараево.
Србите беа земени од затвор и донесени во Вијеќница, градското собрание во Сараево, каде ги чекаа возовите на смртта што ќе ги однесат во Јасеновац.
„На вагоните пишуваше: 7 коњи или 40 војници, а во еден вагон ни ставија 200 луѓе, па немаше каде да застанеме, а камоли да седиме. Немаше ни доволно воздух, а вода и храна и да не разговор“, сведочи Жарко Видовиќ.
На тој пат, освен страв и неизвесност, Србите беа придружени и со прашања: Каде не носат и каде ќе стигнеме?
Во тие возови на смртта што одеа кон Јасеновац, во еден момент се роди песната „Ѓурѓевдан“, која најпрвин излезе од грлото на еден млад човек, член на Друштвото за култура и уметност „Слога“ од Сараево, а потоа таа песна. почна да се шири од уста на уста.уста, од вагон до вагон.
Усташкиот одговор на таа песна пристигна многу брзо. Сите прозорци на вагоните беа затворени, па речиси и да немаше воздух во нив, па многу Срби беа задушени уште пред да стигнат до Славонски Брод, каде што се префрлија во други вагони кои го продолжија патот кон Јасеновац по пругата со широк колосек.
Песната „Ѓурѓевдан“, која пред речиси три децении ја преработи Горан Бреговиќ, е песна на тагата и болката, создадена во човечка слабост и очај, но и гордоста и пркосот на сараевските Срби кои со возовите на смртта ги превезуваа во Јасеновац. Ѓурѓевдан во 1942 година, од каде го вратил само секој десетти Србин од 3.000 кои на 6 мај биле однесени од Сараево во Јасеновац.