МПЦ и православните верници утрешната сабота ја одбележуваат како Теодорова сабота, бидејќи е посветена на Светиот великомаченик Теодор Тирон.
На овој ден обичај е да се причестат верниците кои постат цела недела. Порано на овој ден се причестуваа и учениците.
Теодорова или Тодорова сабота секогаш се паѓа во првата сабота од Великиот Велигденски пост. Свети Тодор е заштитник на сточарството, особено на коњите, па затоа овој ден се нарекува и Ден на коњот – кога коњите не се впрегнуваат (во колички) туку само се јаваат. Овој светец се слави во регионот Таково, бидејќи се верува дека лекува епилепсија. Во тоа време луѓето одат во блиските манастири со болните, палат свеќи и му се молат на светецот за здравје.
На овој ден во Шумадија се организираа коњски трки. Општо земено, во многу села се јаваат коњи и се прикажуваат низ селата. Србите, Македонците и Бугарите веруваат дека св. Тодор, во форма на ноќен јавач во текот на неделата на Тодор може да донесе болест и лудило.
На овој празник во селата во источна Србија се приготвува жито, односно мелење, како и за секоја божиќна прослава. Се прави и колач на кој задолжително има украси во форма на коњ или потковица. На Тодорова сабота се пали ѓубрето (за заштита, т.е. за здравјето на коњот и семејството, за почит кон демоните и како заштита од змии).
Невестите на тој ден не смеат да се чешлаат поради змиите (бидејќи ги има во косата на коњот). Многу луѓе сè уште веруваат дека потковицата носи среќа. Култот на Тодор, како остаток од тракискиот коњаник, е присутен во Источна Србија, додека во другите делови речиси исчезнал.
Свети Теодор Тиронски е празник на 2 март (Грегоријанскиот календар), кога се празнува неговиот спомен, додека утре се споменува само неговото чудо од четвртиот век. Во времето на големиот прогон на христијаните, императорот Јулијан Отпадникот издал наредба сета храна на пазарот во Константинопол да се попрска со крвта на идолските жртви, за христијаните да се осквернат јадејќи ги за време на постот.
Константинополскиот архиепископ Евдоксиј го контактирал св. Теодор Тирон, и му ја откри злата намера на царот. На прашањето на епископот што треба да јадат христијаните кои постат, светителот објасни како се готви пченица и се меша со мед за да се направи тенџере.