Се израдувала кога слушнала дека мајка ѝ починала, убедена дека конечно ќе го добие нејзиниот стан во градот и ќе избега од селото. Но, наместо клучеви, ја дочекале заклучена врата и вистина што не ја очекувала.
Кога постарата ќерка на Анастасија Владимировна, Вера, тешко се разболела, најмладата ќерка Нина целосно се дистанцирала од семејството. Возрасната мајка останала сама да се грижи и за болната ќерка и за двете мали внучиња – Витјуша, кој одел во градинка, и Марина, ученичка во второ одделение.
Анастасија често ја молела Нина да дојде и барем малку да помогне.
„Нина, те молам, дојди викендов. Не можам сама да постигнам сè. Помогни ми малку“, ја молела мајката.
Но Нина секогаш имала изговор.
„Не можам, мамо. Имам работа околу градината, кравата, децата… Освен тоа, не можам да ја гледам Вера. Страшно изгледа.“
Мајката ја молела барем да ги посети, но Нина наместо сочувство барала пари.
„Ти треба мене да ми помагаш. Имаш пензија, Вера добива инвалиднина, децата имаат семејна пензија. Дај ми барем малку, сама издржувам три деца“, велела таа.
Нина дури ја обвинувала мајка си и за својот неуспешен брак, иако токму Анастасија своевремено ја советувала да не брза со свадба додека не стане полнолетна.
Внуците останале без родители
Болеста на Вера траела долго и била многу тешка. Пред смртта таа веќе не ги препознавала ниту мајка си, ниту децата.
По нејзината смрт, Анастасија сакала да стане старател на внучињата, но поради возраста – имала повеќе од 70 години – надлежните не ѝ дозволиле.
Марина и Витја најпрво биле сместени во дом, а потоа кај згрижувачко семејство.
Социјалните служби ја контактирале Нина и ѝ понудиле да ги земе децата, но таа веднаш одбила.
„Не ми требаат уште две деца. Пари што ги давате не се доволни ни за половина од трошоците. Немојте повеќе да ме барате“, рекла без двоумење.
Сепак, бабата успеала да воспостави одличен однос со згрижувачите Валериј и Александра, кои ѝ дозволувале редовно да ги посетува внучињата.
Најважно било децата да имаат дом
Анастасија постојано размислувала што ќе биде со Марина и Витја во иднина.
По совет на својата пријателка Лидија, решила уште додека е жива да го префрли четирисобниот стан на своите две внучиња преку договор за подарок.
За тоа не ѝ кажала ништо на Нина.
Наместо наследство – заклучена врата
По смртта на мајка си, Нина се појавила кај Лидија убедена дека ќе ги добие клучевите.
„Дај ми ги клучевите. Треба да го средам станот, можеби ќе го продадам“, рекла самоуверено.
Но Лидија мирно ѝ одговорила:
„Нема да добиеш ништо. Станот одамна им припаѓа на Марина и Витја. Мајка ти сè законски им префрли.“
Нина останала без зборови.
„Јас сум законски наследник!“
„Не. Ти не беше покрај мајка ти кога најмногу ѝ требаше. Не дојде ни да ѝ помогнеш, а сега дојде по станот. Оди си пред да повикам полиција.“
Разочарана, Нина заминала, убедена дека мајка ѝ отсекогаш повеќе ја сакала Вера.
Смислила нов план
Не сакајќи да се помири со ситуацијата, Нина побарала совет од адвокат.
Тој веднаш ѝ објаснил дека договорот за подарок речиси невозможно може да се поништи.
Единствената можност да живее во станот била да стане старател на Марина и Витја.
Тогаш Нина сфатила дека направила голема грешка кога претходно ги одбила.
Побарала децата да ѝ бидат доверени
Таа ненадејно се појавила кај згрижувачите.
„Размислив. Децата треба да живеат со мене. Јас сум им тетка.“
Александра мирно ѝ одговорила дека децата веќе се прилагодиле на новата средина и дека секоја промена би им нанела нова траума.
Валериј ја прашал:
„Каде беше кога шест месеци беа во дом? Зошто тогаш не ги зема?“
Нина немала убедлив одговор.
Комисијата ја одбила
И покрај бројните барања, службите утврдиле дека Нина нема соодветни услови за живот.
Немала редовно вработување, живеела во куќа што барала сериозни поправки и заработувала сезонски продавајќи овошје и зеленчук.
Нејзиното барање било одбиено.
Ги убедувала децата да лажат
Нина решила да оди по друг пат.
Еден ден ја пресретнала Марина надвор од куќата.
„Ќе ја вклучам камерата, а ти кажи дека те тепаат, дека не те хранат и дека мораш цел ден да работиш“, ѝ рекла.
Марина ја погледнала зачудено.
„Нема да лажам. Мама и тато не нè тепаат.“
Разлутена, Нина ја удрила по тилот.
Девојчето заплакало и побегнало кај Александра.
Сè завршило со полиција
Александра ја соочила Нина.
„Не ги сакаш децата. Те интересира само станот.“
Тогаш Нина без двоумење рекла:
„Поправете ми го покривот на куќата и ќе ве оставам на мир. Во спротивно ќе ве влечкам по инспекции, судови и телевизии.“
Александра веднаш повикала полиција.
Нина била однесена во полициска станица, каде што ѝ биле објаснети последиците од нејзините постапки.
По тој настан таа се откажала од намерата да се всели во станот на својата покојна мајка, а надлежните ѝ забраниле да има контакти со децата.