Таткото на Арсенија Арсенијевиќ, старешината на црквата Вознесение во Белград, пред две години во утринската програма зборуваше за правилата на постот, кои вреди да се запаметат.
Често можеме да слушнеме дека не треба да се гледаат серии за време на постот, а тоа дополнително го појасни таткото на Арсенија, кој вели дека постот е за душата и телото како и кондициониот тренинг за спортист.
Постот е само дел од приказната
„Дали се само тие? Постот подразбира целосна апстиненција , физичкиот пост и исхраната ни се јасни, но она што е многу поважно е физичкиот пост да го користиме како отскочна даска.
Исто како што спортистот има фитнес тренинг, без кој нема да може да покажеме умешност, така и постот нè подготвува. Духовниот дел на одрекувањето, приближувањето кон Бога со дела, мора да нè оддалечи од сè што нè попречува на тој пат. Сакаме да му ги посветиме нашите мисли на Бога. Ако постојано сме во информации, не само во серии, натпревари или други забавни содржини, туку и премногу информации го оптоваруваат човекот.
Можеби не е убаво да се каже тоа во информативна програма, но човек треба да се смири, да размислува, да се собира, да се моли, да чита духовни книги, да оди на богослужба и причест… Тогаш чувствува како се менува животот“, рече тој.
На почетокот, кога почнуваат да постат, луѓето се нервозни и гладни поради недостигот на храна што ја внесуваат, на која не се навикнати, а таткото на Арсенија објаснува дека тоа е нормално и дека се случува надвор од постот.
„Малку одговараш, животот на човекот му се менува и кога и да се случи тоа чувствува некој немир. Луѓето знаат да речеме да одат на одмор, па нервозни се 4-5 дена. Само пред крајот на одморот опуштете се, тоа се вообичаени работи.промена на начин на живот, телото протестира, сакаме да бидеме во инерција и нагло се менува постот.Сакаме да бидеме подобри луѓе, да личиме на нашиот Творец, а не како на нечесните.Да покажеме и постигнеме убавото во нас, а против тоа се јавува отпор“, рече тој.
Кои сме ние да ги олабавиме правилата на постот или да не го почитуваме?
„Индивидуално е, во правилата на постот ќе забележиме една поинаква работа во споредба со, да речеме, програма за учење која започнува со најлесното. Правилата на постот се најстроги, не најлесни, а потоа се опуштени. Но, тие имаат да покажеме колку труд може да даде некој, некој што строго се придржува до постот, свештениците… Тоа не значи дека сите сме должни да постиме така, не секој може.Има трудници, болни или некој што е во голем физички напор.
Не може постот да биде ист за некој што е на нива или зграда, а некој што седи во канцеларија, недозволиво е да се поистоветува со тоа, човек што е во поголем напор ќе се разболи. “тој рече.
Кои се најголемите грешки во постот?
„Има многу грешки, но да ја нагласиме таа самодоволност, кога некој мисли дека исполнил едно и дека е доволно сега. Постот не е единствената цел, некој може незабележливо да падне во гордост, суета, да мисли дека нешто е супер во врска од друга страна.Постот мора да води до длабочините на понизноста, само преку оваа нервоза сфатете дека не можеме да направиме ни најмало нешто.Тука сфаќаме дека не сме толку добри колку што мислиме еу тоа е поентата. на тој начин добивам љубов и разбирање кон другите, а не да се убедувам дека сум најдобар и да наредувам, бидејќи „покажав“ како можам да направам нешто“, рече тој.