Православна црква денеска прославува тројца големи светители.

Преподобна Матрона Солунска

Како сиромашно девојче работела како слугинка во куќата на еден Евреин во Солун. Сопругата на тој Евреин постојано ја исмејувала Матрона поради нејзината вера во Христа и ја туркала да го отфрли Христос и да оди во синагогата. Но, кротката Матрона совесно се зафати со својата работа и не ѝ одговори на љубовницата, туку тајно Му се молеше на Христа Бога. Еднаш една Еврејка дознала дека Матрона од неа тајно оди во црква, па налутено ја прашала зошто не оди во синагога туку во црква? На што Матрона одговорила: „Бидејќи Бог живее во христијанската црква и отиде од еврејската синагога“. Разбеснета од таквиот машки одговор, Еврејката ја тепа и ја затвора во темна просторија, каде што згора на тоа има и врска. Но, следниот ден ја најде одврзана со силата Божја, клечена во молитва и славејќи го Бога.

После тоа повторно ја затвориле во два потези додека конечно не и здосадила гладот. Тогаш злобната жена го зеде телото на светото девојче и го фрли од висината на нејзината куќа на земја. Христијаните го зедоа телото на маченичката и чесно го погребаа, а епископот Александар, откако дозна за многуте чуда што се случија од светата маченичка, изгради црква на нејзиниот гроб. А злобната Еврејка наскоро добива праведна казна: од истото место на куќата, од каде што го фрлила телото на Матрона, таа се лизнува, паѓа на калдрмата и паѓа во смрт.Тропар (глас 4):

Твојата овца, Исус, Матрона, вика со силен глас: “Те сакам, младоженец мој, и страдам во потрага по Тебе, и јас сум распнат и погребан во Твоето крштевање. И страдам за Тебе, за да царувам со Ти, и јас умирам за Тебе, за да живеам со Тебе. Прими ме како чиста жртва, жртвувана со љубов за Тебе“. Преку нејзините молитви, како Најмилостив, спаси ги нашите души.

Преподобен Јован Проѕорлив

До својата дваесет и петта година бил столар, а потоа, понесен од неодолива желба за постојана молитва, се преселил во пустината, каде што живеел до својата смрт, т.е. до деведесетгодишна возраст. Телесно, но како бестелесно. Навлезе во срцето на секој човек што ќе му се доближи и можеше да го погоди неговото име и неговата желба и мисла. Тој му го пророкувал на царот Теодосиј исходот од неговите битки; им пророкуваше на војводите, монасите и на секој што требаше да знае што се крие за него во темнината на идните денови. Еден принц го молел да ја прими неговата сопруга, која особено сакала да го види. Светецот не сакаше да ја задоволи празната љубопитност, но во сон ѝ се јави на жената на принцот таков каков што е.

И кога жената го опишала сонот, нејзиниот сопруг потврдил дека навистина се работи за таква фигура на светителот. Секој негов посетител бил поучен на скромноста, како основна доблест, секогаш наведувајќи примери од животот, како гордоста направила многу благородни ликови на прашина и ги навела во тешки гревови. Издржал големи напади од зли духови. Еднаш му се јави сатаната со мноштво демони во вид на светлечки ангели. И тие го бркаа да му се поклонат на сатаната, лажејќи го дека тоа е Христос. А тој мудро одговори: „Секој ден му се поклонувам на мојот Цар Исус Христос; да беше Него, немаше да му треба сега да му се поклонувам“. По тие зборови, сета зла сила исчезна како чад. Почина мирно, клекнат на молитва, на деведесет години.

Преподобен Пафнутиј

Ученик на Свети Антониј Велики. Со светоста на својот живот, многу грешници обратил на патот на покајанието (како Свети Таиса, 8 октомври). Повеќе личеше на бестелесен ангел отколку на телесен човек. Починал кон крајот на IV век.