Манастирот Илиње се наоѓа во градот Очаге кај Шабац, а неговиот игумен архимандрит Исаија е познат како човек кој ги лекува и најтешките болести и преку молитви го истерува ѓаволот од опседнатите. „Ние се молиме, лекарите лекуваат, а Господ лечи“, вели тој, како да не сака да ја негира важноста и улогата на класичната медицина.
Тој објаснува дека во Илиње може да најдат лек оние кои боледуваат од разни болести, психички и физички.
„Секоја втора сабота руралните патишта во Мачва се затнати со автобуси и патнички автомобили од цела Србија и Република Српска, а има и од Црна Гора, Македонија, Бугарија… Во православието има ритуал на помазание немоќ “ се повикува“.
Благословот на маслото се врши во сите храмови кога кај нив ќе дојдат болните, но само во Илиње се врши редовно и масовно. Седум пати се чита молитвата за здравје, почнувајќи со „Свети Оче, лекар на душата и телото…“, а седум пати свештеникот оди од еден на друг во црквата со масло во чаша и четка со која цртаат крстови.
Седум пати насобраните паѓаат на колена и ги наведнуваат главите, формирајќи нераскинат синџир со рацете на онаа пред себе. Свештеникот ги покрива со својата мантија првите до олтарот и над нив го чита Новиот завет. Црквата верува дека причината за болеста се злите сили. Не е човекот кој ја има болеста, туку тој е опседнат од демони, кои, за да се излечат, мора да бидат истерани.
– Читам молитва, но само Бог може да направи чудо – вели Исаија: – Ние го правиме истото како и другите свештеници, но сме, можеби, поупорни и повредни.
Кој е таткото на Исаија?
Побожните ги поздравуваат јеромонахот Исаија Јокиќ, игуменот на манастирот и неговите соборци Стефан и Герасим. Тие даваат совети на секој што прашува.
Отец Исаија е духовен бисер, никого не остава рамнодушен. Неговата смиреност, нежните и поучни зборови и топлиот поглед благотворно делуваат на сите“, велат верниците кои редовно го посетуваат манастирското братство.
Еден од нив вели дека благодарение на игуменот Илиња застанал на нозе и пронашол нов пат во животот, а тоа било споделено и на веб-страницата на исповедта.
“Првиот брак ми пропадна затоа што мојата поранешна сопруга отиде кај оџата да добие евиденција за да ме држи под нејзина целосна контрола. Станав неурамнотежен, на работ на очај, но и на банкрот. Потоа дознав за овој манастир и дојдов да ми помогне. Отец Исаија се потруди да ми помогне Босна , а сега живее во Сомбор, кој работи на изградба на нов манастирски конак, рече во здив. Во манастирот привремено живеат и дваесетина млади луѓе со психички проблеми, кои имаат потреба од секојдневна поддршка и помош од духовен водач.
„Се трудиме да им дадеме што помалку слободно време, бидејќи не е добро умот да биде без работа. Секојдневно разговараме со нив, присуствуваат на црковните служби, редовно постат, се исповедаат и се причестуваат и помагаат во манастирската економија.
Отец Герасим нè потсетува на народната поговорка дека најопасно е мрзливиот ум и дека без обврски лесно се отфрла од вистинскиот пат во животот. Меѓу жителите има и неколку поранешни наркозависници.
„Наркозависниците се специфична група и ако ги има неколку на едно место во исто време, тешко е духовно да се совладаат за да им се помогне да го надминат ова зло. Затоа меѓу жителите има повеќе од оние со психички демонски проблеми“, додава отец Герасим.
Искуство на Марија од Бања Лука
Во преполната црква, додека свештениците читаат молитви, речиси непрекинато се слушаат неконтролирано крик, лелекање и лелекање. Една од верниците, која повремено ја изнесувале од црквата затоа што плачела многу гласно, по богослужбата изјавила дека доживеала „еден вид течење на некоја чудна духовна течност“. Прво околу себе, па во сопственото срце и глава, а потоа целосно се смири.
„ Мојот сопруг ме донесе овде бидејќи долго време наизменично се менувам меѓу состојбите на депресија и афективна напнатост. Лековите не ми помагаат многу. Првпат сум овде и ова е нереално искуство. Молитвите имаат исклучително силно влијание врз мене. Се чувствувам многу подобро и ќе продолжам да доаѓам секоја втора сабота“, вели Марија од Бања Лука.
Во овој манастир, со посебни молитви, болните се обележуваат со крст на челата со осветено масло, како дел од исцелителниот ритуал.
Оние кои веруваат дека се опседнати од ѓаволи, спасот го бараат и во овој манастир.
Крст на стомакот
Меѓу толпата има мајки со деца, инвалиди, млади момчиња кои ги креваат кошулите и бараат од свештеникот да им нацрта крст на стомакот со масло. Постара жена постојано држи девојка пред себе, а таа гледа наоколу, како да не знае каде е… Еден млад човек стои покрај елегантен подочок.
Отпрвин тие се неподвижни, а потоа младиот човек сè повеќе ја подава раката кон превезената жена пред него. Почнува да прави врева со врисоци. Тогаш му пријде архимандритот Исаија. Таа му ја зеде главата во раце, со палците му ги притисна почетоците на веѓите, а младиот човек замолче.
Искуството на Милица, која дошла во манастирот со својот болен сопруг
На форумот ana.rs извесна Милица го сподели своето искуство и шокираше многу луѓе.
Кога првпат слушнав за исцелителните молитви одржани во манастирот во близина на Шабац, не бев сигурен во нивната моќ. Меѓутоа, очајот и вербата во Бог ме наведоа да се обидам со се за да му помогнам на мојот сопруг, кој боледуваше од агресивен облик на рак на белите дробови.
Во саботите во тој манастир се врши Светата Тајна Осветување на Светиот Дух при што, како што ми беше кажано, се слушаат врисоци, офкања и разни необјасниви звуци. Иако се плашев, решив да заминам.
Кога стигнавме, атмосферата беше исполнета со пиетет и надеж. Просторот на манастирот беше скромен, а луѓето доаѓаа од сите страни, барајќи духовна утеха и исцеление. Молитвата ја предводеше отец Исаија, познат по својата благост и духовна сила. Монасите стоеја околу нас во тишина, додека некои верници клекнаа седум пати и беа помазани со свето масло.
Во моментот на молитвата, додека цврсто го држев за рака мојот сопруг, реков дека донесов и некои наоди што мислев дека ќе му ги покажам на монахот за да ни помогне во нашите маки.
Среде молитва му пријде еден монах и кажа три збора кои не оставија без здив.
Тие зборови беа: „Најди гробно место“. Во тој момент почувствувавме необјаснив страв, како товарот да станал уште потежок. Дојдовме по помош, а она што го добивме беше нешто што не остави скаменети.
Речиси немав глас, грлото ми беше стегнато, го погледнав со тажни очи и му реков: „Татко, дали ова значи дека е крај?
И ја стави раката на главата и почна да чита молитва. Тој ни рече: „Господ прави чуда и на нас зависи никогаш да не се откажеме. Секој од нас треба да има свое гробно место. Сите ние некогаш ќе умреме и секој верник треба да го знае своето гробно место. Сега оди дома со Божја помош и РАДУВАЈ СЕ .
Сведоците ми кажаа за слични искуства. Некои жени кои често го посетуваат манастирот Илиње потврдија дека такви појави не се случуваат секогаш, но кога се случуваат, тоа е знак дека се води духовна борба на подлабоко ниво. Една жена ми раскажа како присуствувала на церемонијата на миропомазание кај отец Серафим Петковиќ, каде од устата на опседнатите се слушале врисоци и лаење, додека свештеникот читал молитва и им држел крст над главите.
Манастирот кај Шабац не е единственото место каде се случуваат вакви чудесни исцеленија. Во црквата Свети Пантелејмон во Ниш, една жена врескала и плачела за време на молитвата, а потоа викала како дете, додека свештеникот држел крст над нејзината глава. Присутните биле преплашени, но на крајот жената мирна и спокојна ја напуштила црквата.
Планирам повторно да се вратам во манастирот и да продолжам да се молам за здравјето на мојот сопруг. Верата, покајанието и љубовта се зборови кои засекогаш ќе останат врежани во моето срце.